Artikel

Een dag op pad met Fatherson.

Eens in de zoveel tijd passeert er op de Muzine.nl burelen een band waar na enige tijd zo ongeveer de voltallige redactie een zwak voor heeft. Een van die bands is de Schotse band Fatherson. Dit drietal uit Glasgow ontwikkelde zich sinds de oprichting in 2010, via een handvol singles en EP's en het debuutalbum I Am An Island (2014), sterk door, met het ijzersterke, vorig jaar verschenen album Open Book als voorlopig hoogtepunt. Hun melancholieke indierock met uitstapjes naar noise en een vleugje emo staat anno 2017 als een huis, getuige ook hun verbluffende optreden in de Amsterdamse Melkweg, eerder dit jaar. Toen het Amsterdamse Festival The Brave het drietal (zanger/gitarist Ross Leighton, bassist Marc Strain en drummer Greg Walkinshaw)  deze zomer aankondigde als een van de headliners, was onze Tess Janssen er dan ook als de kippen bij om de band een dag lang te volgen.

Chris (links) en Marc (rechts) arriveren op Festival the Brave. Het is iets na 6 uur. The Brave veranderde opnieuw van locatie en koos deze keer voor de Fruittuin van West, een biologische fruit boomgaard in Amsterdam. De twee main stages zijn volledige geïncorporeerd in the Brave's nieuwe 'groene setting' met een open air stage en een tweede, 'the Pit', in het midden van een open gegraven heuvel. 

Chris en Ross (rechts) te midden van verschillende types van sociale interactie na de maaltijd.

Ross stemt zijn gitaar voor zijn akoestische sessie van ‘ Joanna’. De sessie is opgenomen in een zelfontworpen en zelfgebouwde kas. Vooral Greg is bijzonder onder de indruk en fantaseert over zijn eigen gebouwde kas. Het enige probleem is dat hij meteen bekent er geen verstand van te hebben en de plannen om zelf iets te bouwen worden dus ook meteen weer verlaten. 

Chris en Greg net buiten de kas, fluisterend om de akoestische sessie niet te verstoren. Gesprek van de dag is toch wel de zeer bijzondere locatie en de mannen kijken hun ogen uit. 

Marc, die na zijn aankomst met enige regelmaat verdwijnt om later in straffe pas weer aan te komen zetten, voldoet met een biertje aan de social media verplichtingen. Op Instagram wordt de foto geplaatst die een paar minuten daarvoor is genomen (“Tess, would you mind taking a wee photo for Instagram?”). 

Backstage gekkigheid met drummer Greg.

Na het optreden van Eliza and the Bear mag Fatherson eindelijk het podium op om op te zetten. Ross en Marc bespreken uitvoering hoe ze moeten gaan staan zonder elkaar in de weg te lopen (zeker bassist Marc is bijzonder bewegelijk) terwijl Greg zijn drum kit opzet.

Over de schouder meekijken bij Ross terwijl hij de settings van zijn pedal board controleert.

De geluidstechnicus van the Brave (een uur later deed hij een dutje op de grond van de blokhut die als backstage dient) krijg het duimpje omhoog van backline technicus Fraser tijdens de soundcheck.

The finishing touch:  Fraser zorgt ervoor dat de mannen goed gehydrateerd zijn tijdens hun optreden.

Show time!

Al na het tweede nummer blijkt het een avond vol problemen te worden voor zowel de jongens als Fraser en de stage crew. Ross’ zijn versterker moet worden vervangen en kort daarna breekt de ketting van het kick pedal bij Greg. Fraser en Greg weten met duct tape een tijdelijke oplossing te vinden, maar nog geen nummer later blijkt dat het maar een zeer tijdelijke oplossing is. Ross moet improviseren en speelt een nieuw nummer solo. Greg speelt het volgende nummer met de floor tom als kick terwijl de stage crew na veel stressen met tyraps ein-de-lijk een oplossing vindt voor de kick pedal. Greg speelt het volgende nummer weer voluit mee. Met wat grapjes en improvisatie wordt het publiek geïnformeerd over de technische problemen (“It’s good to be back here in the Netherlands”). Gedurende de set zien we Fraser nog een aantal keer over het podium rennen en tegen het einde van het optreden zelfs met een handdoek. Zoals Fraser het zelf vertelt “The towel was required because Marc, while rocking out, spilled his beer on his pedal board and then the same happened to Ross at the very end.” 

Na afloop moeten de Schotten vooral lachen (als ik na hun gig zeg ‘Well that was fucking horrible’ wordt er gegierd van het lachen). Ondanks alles is een dijk van een set neergezet en zijn de mannen vooral tevreden. Ook het publiek scheen niet veel te hebben gemerkt van de problemen, of hebben dit in ieder geval niet laten blijken. Er wordt vooral veel nagepraat en daarna (nog meer) bier gedronken. Voldaan gaat Fatherson richting hotel, maar voor het slapen gaan duiken ze nog even ergens een kroeg in. Met een vlucht op de zeer vroege ochtend zijn de jongens moe, maar Chris spoort ze aan. “We need to buy Fraser a fucking beer” zegt Chris er over, “he deserves a beer.” Marc vult hem aan “We all deserve a fucking beer!”

TEKST & FOTO’S:  TESS JANSSEN

Check hier de akoestische sessie die Muzine.nl eerder dit jaar opnam met Fatherson-zanger Ross Leighton:

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us