Column

Eindejaarscolumn: Kippenvel

Muziek is hoorbare emotie. Afijn, de juiste soort dan toch. Gelukkig maar. Muziek moet raken. Hard. Hoe harder hoe beter. Ik zou weleens aan een blinde willen vragen hoe het is om alleen te horen? Zou het dan niet veel harder binnenkomen? Vaak doe ik bij een concert mijn ogen dicht. Sluit zoveel mogelijk prikkels buiten. Probeer alleen te luisteren. Gekeerd in mezelf laat ik in het duister van mijn hersenpan de muziek binnen. Kom maar met je basloopje, ja daar is mijn hart. Kom maar met je meeslepende gitaren, ja daar in mijn onderbuik is nog wel plaats. Oh, kom maar met je beukende drums, ja daar is de steen in mijn maag die kapot mag. Het brok in mijn keel mag er ook aan.

Mijn tranen zitten losser tegenwoordig en dat is op concerten ook te merken. Vaak hou ik het niet droog, want dan denk ik aan een te vroeg gestorven vriendin. Of aan de liefde, en hoe vluchtig die kan zijn. Maar gelukkig is het niet altijd kommer en kwel. Soms word ik ter plekke verliefd. Op een zangeres, een barjuf of zomaar een meisje in het publiek. Als vreugde en verdriet om voorrang strijden en ik het warm en koud tegelijk krijg, dan zou ik aan een blinde willen vragen welke verhalen er in het kippenvel op mijn armen geschreven staan.

Ik kan me niet voorstellen dat muziek ooit stopt. Het zou oorverdovend stil worden. De steen in mijn maag zou groeien, de brok in mijn keel zou me uiteindelijk de adem benemen. Hoewel sommigen beweren dat rock ’n roll dood is, weet ik uit ervaring dat dit niet waar is. Jim, Jimi,. Kurt en Herman mogen er dan niet meer zijn, maar hun muziek leeft door. Gisteren nog zat mijn zoontje van drie te headbangen achter in de auto. ‘It's always tease, tease, tease’, zong hij fonetisch met Joe Strummer mee.

Volgens mij is hij er wel klaar voor, dus heb ik een paar oorkappen voor hem gekocht. Ik moet er niet aan denken, dat hij zijn oren verziekt en dat hij op mijn leeftijd niet meer van muziek kan genieten. Zelf lig ik ’s nachts vaak genoeg met een suis in mijn oren na een optreden ‘na te genieten’. De schreeuw van de vlinder, noem ik dat eufemistisch. Stom. Gehoorbeschadiging is niet iets waar je op zit te wachten als muziekliefhebber. Dat de muziek stopt… Geen fijne gedachte. Ik krijg er kippenvel van.

Theo Stepper

Lees alle eindejaarscolumns hier.

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us