Column

Lust For Life

Ik was 13 in 1977 en had het nogal voor die blonde van ABBA, alhoewel ik ook naar hardrock neigde, want dat was stoer. Mijn muzikale smaak moest zich nog ontwikkelen en slingerde, net als mijn hormonen, van de ene naar de andere kant. Met de kennis en een blik op de hitlijsten van nu, was die voorkeur voor ABBA zo gek nog niet. Ik wist echter niet dat ik aan de vooravond stond van mijn daadwerkelijke muzikale ontmaagding.

Als trouwe kijker stemde ik elke week af op AVRO’s Toppop, met Ad Visser. Videoclips waren een zeldzaamheid en bij gebrek aan beeldmateriaal of artiesten die in de studio braaf hun liedjes kwamen playbacken, moest je het doen met het showballet van Penny de Jager. Niet direct een straf voor een testosteronbommetje van 13. Ik hield de Top40 bij, luisterde naar de radio, kocht mijn eerste singles in de plaatselijke platenzaak en was al bovenmatig geïnteresseerd in muziek. Maar wat er zich plotseling voor mijn ogen op tv afspeelde, tartte elke verbeelding. Wat was dit??? Een graatmagere lijkbleke slungel, met ontbloot en bebloed (?) bovenlichaam, startte een St. Vitusdans op wat een oerbeat leek te zijn, na eerst een aantal in de Toppop-studio aanwezige fotografen te hebben geattaqueerd. Deze lijpe gozer, wiens broek omhoog werd gehouden door tape, leek zich niks gelegen te laten liggen aan het zo secuur mogelijk lippen van de tekst, maar kronkelde alsof ie een nest rode mieren uit zijn broek moest schudden over het podium. Studioattributen werden omgegooid en de als decoratie dienende planten dienden als speeltuin voor een iel gorillajong, dat zich deels nichterig, deels übercool door het nummer heen sloeg en zijn voeten leek te vegen aan alles en iedereen. Godver! Als dit rock & roll was, dan was ik mee! Een week later lag ik met de oren gespitst voor de radio, hopend dat ik het nummer weer terug zou horen. Die hoop leek vervlogen toen de Top 40 de hogere regionen bereikte, want ik kon me niet voorstellen dat een nummer dat zó afweek van de norm, ooit hoog in de hitlijsten zou komen. Maar hey! Daar was ie weer en ik kon een vreugdekreet niet onderdrukken. De gozer in kwestie was Iggy Pop met ‘Lust for life’. Een ‘gamechanger’ in mijn muziekbeleving en 40 jaar later voel ik nog steeds iets van de opwinding van weleer, telkens als ik het nummer hoor of zelf draai.

En nu is er de Terneuzense bluegrassmuzikant en singer-songwriter Herman Brock Jr. Geïnspireerd door het muzikale succes en zijn persoonlijke geluk – Herman Brock Jr. trouwde verleden jaar en werd begin 2016 voor het eerst vader – nam hij een geheel eigen versie van Iggy Pop’s ‘Lust for Life’ op. Punk it ain’t, zoveel is duidelijk. Maar Brock Jr. weet, met een jagende fiddle als ontstekingsmechanisme, een bijzonder feestelijke draai aan deze klassieker te geven. Het nummer verschijnt op een door de Zeeuw zelf vormgegeven 7” en is vanaf 2 oktober verkrijgbaar, wanneer de clubtour met de Utrechtse Blue Grass Boogiemen onder de naam The Dutch Bluegrass Revue van start gaat in dB’s in Utrecht.

FRANK HEYTHUYSEN

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us