Interview

Bauer: over zijn nieuwe album, zijn oude band Bettie Serveert en vergaderen over sneakers.

Bauer is inmiddels al zeventien jaar de artiestennaam van Berend Dubbe. Ooit begon hij als drummer bij Nederlands indie-trots Bettie Serveert, maar in 1999 ging hij solo. Onlangs verscheen na bijna tien jaar radiostilte Eyes Fully Open, het vijfde Bauer album, maar zijn tweede echte solo plaat. Muzine.nl sprak in Amsterdam met hem over de lange weg naar zijn nieuwe plaat, zijn oude band en commercie binnen de muziek.
 

De “band” Bauer

Het begon als solo-project in 1999 met het grotendeels door Bauer alleen op zijn zolderkamer gemaakte On The Move. Vanaf 2000 maakte Sonja van Hamel onderdeel uit van de band en brengt het duo Bauer drie albums uit. Het geluid verschuift langzaam van elektropop naar steeds orkestralere songs. Als de tournee voor The Bauer Melody of 2006 erop zit, doen Dubbe en Van Hamel even rustig aan. Er ligt niets aan ten grondslag, het lijkt zelfs niet eens besproken te zijn. Van Hamel maakt haar eerste solo album in 2009, later gevolgd door een tweede met hulp van The Posies' Ken Stringfellow, en in 2015 start zij de band The Leonids. Dubbe begon rustig aan nummers te werken en te bedenken welke kant hij op zou gaan. “Ik kon twee dingen doen: of het orkestrale aspect verder uitbouwen of helemaal terug naar het begin, maar dat laatste voelde meteen al fake. Mijn interesse in composities en orkestratie werd alsmaar groter en het was vrij snel duidelijk dat dat de enige echte optie was.”
 

Duizend ideeën

Hoe doe je tien jaar over een album? Het is misschien een wel heel brede vraagstelling, maar je vraagt het je toch af als je die aantallen hoort; bands die zeven, negen of dertien jaar over een plaat doen. Voor Dubbe lijkt het de normaalste zaak van de wereld. “Het openingsnummer The Alchemist was in 2007 al af, min of meer zoals hij nu op de plaat staat. Ik heb dat nummer drie keer naar een nieuwe pc moeten verhuizen, zo lang heb ik hem al,” vertelt hij met een lichte grijns. “Na een jaar of drie had ik een aardig beeld van hoe de plaat moest worden,” gaat hij verder, “maar dan kom je toch vast te zitten met bepaalde nummers. Ik had wel duizend ideeën, gewoon kleine schetsjes of bepaalde geluiden. Daar ging ik dan doorheen om te kijken of ik er iets mee kon in een nummer.”

Op die moeilijke momenten riep hij de hulp in van zijn vrouw, de Amerikaanse multi-instrumentalist en arrangeur Gwen Thomas. Ook bevriende muzikanten, voornamelijk gitaristen, brachten uitkomst: “Ik speel heel slecht gitaar. Een beetje lijntjes dat lukt nog, maar akkoorden enzo kan ik helemaal niet” zegt hij met een uitgestreken gezicht.
Dit zorgde ook voor een soort Bettie Serveert-reunie: “Voor het nummer Under The L was ik op zoek naar een damesstem en ik moest meteen aan Carol (van Dijk) denken. Zij heeft een geweldig stemgeluid en ik weet dat we goed kunnen samenwerken. Omdat ik ook nog iemand nodig had voor het gitaarwerk heb ik Peter Visser gevraagd. Het was heel mooi om zo weer even samen te zijn en na al die jaren samen muziek te maken,” vertelt Dubbe met een zekere mate van trots.


 

De laatste loodjes

Er zijn genoeg artiesten die jaren over een nieuwe plaat doen en misschien wel een heel album aan materiaal hebben weggegooid omdat het eindresultaat simpelweg niet goed genoeg werd bevonden. Dat was hier helemaal niet het geval. “Er zijn welgeteld drie nummers afgevallen. Een van die nummers, Crazy Adventure, was een ongelofelijk grootse opener. Met veel blazers en bombast, vol met dierengeluiden zoals tetterende olifanten en zo, maar het paste simpelweg niet bij de rest van de plaat. Ik ga nog wel iets doen met dat nummer, waarschijnlijk op een EP, denk ik.”

In 2014 dacht hij dat het album nu toch wel zo'n beetje klaar was. Er moesten nog wat puntjes op de i, maar in grote lijnen was het duidelijk. “Op een gegeven moment moet je ook gewoon stoppen, want je kan wel aan de gang blijven. Toch duurde het nog anderhalf jaar tot het afmixen echt begon, dat was in maart en april van dit jaar gaan”.
Het enige onderdeel van het proces dat wel snel ging was de tracklisting: “De loopvolgorde van de plaat was nog nooit zo makkelijk. Ik weet nog met Bettie dat we een hele dag met nummers aan het schuiven waren. Dat we er maar niet uit kwamen. De nummers op Eyes Fully Open hebben een logisch verloop en het viel als een puzzel in elkaar. Dat was zo fijn,” zegt hij opgelucht.
 

De teksten

Hoewel het in zijn teksten over het algemeen vrij duidelijk is waar het over gaat, is er toch een bepaalde openheid en poëzie die ruimte laat voor meerdere interpretaties. “Grappig dat je dat zegt, want dit zijn voor mij de duidelijkste teksten die ik ooit heb geschreven. Op mijn eerste platen is er geen touw aan vast te knopen. Het had meer weg vanWilliam S. Burroughs' cut-up techniek dan tekstschrijven. In tegenstelling tot die teksten, zijn deze toch behoorlijk open.”

Dubbe sjeest vervolgens in hoog tempo door een aantal nummers en hun inspiratiebronnen: “The Alchemist gaat over een vader die zijn zoon probeert te behoeden om niet dezelfde fouten als hij te maken. Waterfall gaat over ruzie tussen twee geliefden; dat je na iedere ruzie zweert dat het nooit meer zo ver zal komen, maar je ergens ook weet dat het weer zal gebeuren. My Room, My House is geïnspireerd door de fotoreeks Hier Woont Mijn Huis van Eddo Hartmann. Under The L gaat over Eden Ahbez, de schrijver van de jazz-standard Nature Boy, die lange tijd onder de eerste L van het Hollywood logo heeft geleefd in een tentje.”
De titel van het album komt uit het nummer Waterfall. Dubbe legt het als volgt uit: “Je moet altijd je ogen open proberen te houden, ondanks verwarring binnen of buiten je hoofd. Bewust zijn van wat er om je heen gebeurt. Weet je nog in die oude tekenfilms? Als ze een klap hun kop hadden gekregen er vogels om hun hoofd heen vlogen? Nou, daar komt het hoesontwerp vandaan.”


 

Bettie Serveert

De bandnaam is al meerdere malen gevallen en Dubbe zal voor altijd onlosmakelijk verbonden zijn aan zijn oude band (die overigens puur toevallig ook net een nieuw album, Damaged Goods, uit heeft). “Ik ben er ontzettend trots op wat wij hebben gedaan met Bettie Serveert. Het heeft mijn leven veranderd. Het heeft alle vier onze levens veranderd. Ik had niet kunnen zijn waar ik nu ben als ik niet in Bettie Serveert had gezeten.”
Hij gaat naadloos door over het klassieke debuut van de band, Palomine: “Alles kan beter aan die plaat: de productie, de nummers, de hoes, de bandfoto, alles. Hoe ongelofelijk rustig dat eerste nummer ook begint. We hadden geen idee waar we mee bezig waren. En toch hebben we echt iets neergezet met dat album. We waren ook helemaal niet bezig met beroemd worden of kunnen leven van muziek. We wilden gewoon een plaat maken en daarna keken we wel weer verder.”

Die instelling mist hij een beetje in de hedendaagse muziek: “Er zijn bedrijven die jonge muzikanten helpen om hun nummers in reclames of films te krijgen. Eerst zorgen dat je bekend wordt en daarna zien of je meer dan één goed nummer kan schrijven. Ik vind dat een zorgwekkende ontwikkeling,” zegt hij bedenkelijk. “Met Bettie werden wij benaderd door All Stars of we hun schoenen wilde dragen tijdens concerten. Een vroege versie van de endorsement deal. Ik weet nog dat we daar twee band-vergaderingen over hebben gehad of we dat nou wel of niet konden doen. Twee vergaderingen met de hele band!”

“Ik zou heel graag willen dat er een nieuwe generatie bands opstond die zich afzetten tegen die commercie. Die het op eigen houtje willen doen en gewoon muziek maken om het muziek maken. De bands van nu zijn allemaal zo bedacht en gestyleerd. Het spontane is er een beetje vanaf. Dat mis ik wel.”

Lees hier de recensie van Eyes Fully Open.

FABIAN HOFLAND

(Foto's: Rene Oonk)

Bauer live:

2 december: Merleyn (Nijmegen)

3 december: Ekko (Utrecht)

8 december: Het Koorenhuis (Den Haag)

14 december: Vera (Groningen)

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us