Interview

De Staat: "Het songfestival? Moeten we gelijk doen."

Is De Staat de grootste band van Nederland, op dit moment? Het zou zomaar kunnen, al zal het antwoord op die vraag stellige voor- en tegenstanders kennen. Feit is wel dat hun vierde album O opnieuw hoge ogen gooit en de band live in topvorm is (zoals tijdens Vestrock, Pinkpop, en afgelopen weekeinde nog op Down The Rabbit Hole) waardoor een steeds groter publiek De Staat omarmt. Bovendien ontvangt de band van Torre Florim momenteel award na award, en mochten ze als klap op de vuurpijl als voorprogramma mee tijdens de Europese tournee van Muse.
Muzine.nl sprak onlangs met Torre Florim en zijn secondant/toetsenist Rocco Hueting, vlak voor een vlammend optreden op Vestrock, over het verleden, het heden en de toekomst van De Staat.

 

Jullie tour met Muse moet een mooie ervaring zijn geweest. Hoe reageerde het buitenlandse publiek op jullie muziek?

Rocco: “Het was echt ongelofelijk mooi om mee te maken. We speelden in Zuid-Europa en die fans beleven het wel echt anders, ook als ze je helemaal niet kennen. Dat was nieuw voor ons. Vaak heeft het publiek in ons gedeelte van Europa een wat meer gereserveerde houding, maar bij deze mensen leek het wel alsof ze nog nooit een rockband habben gezien. Ze zijn heel blij dat je er bent, en dat is een machtig gevoel. Bovendien speelden we in een cirkel, dus we hadden allemaal onze eigen duizend man publiek. Dat was echt te gek om mee te maken.”

Torre: “In een cirkel spelen is eigenlijk heel vermoeiend. Ik had de neiging om heel erg op en neer te gaan rennen. Ik had het gevoel dat ik naar iedereen toe moest. Na een half uur was ik dus echt helemaal buiten adem. Een half uur spelen was kort, ik hou daar wel van, maar dus ook heel erg intens, en daardoor kwam het feit dat het maar 30 minuten was me eigenlijk heel erg van pas. Die manier van toeren is ook best vreemd voor ons. Wij zijn gewend om in een busje van stad naar stad te reizen en weinig te slapen als we in het buitenland spelen. Nu waren we met Muse mee, en soms speelden we twee shows in een stad en in Milaan zelfs zes shows. Dat is dus heel erg ontspannend. Je hebt tijd om even te kijken waar je nou eigenlijk bent, en ook wat van de stad te zien. Muse en de crew waren bovendien heel relaxed en daar konden we goed mee hangen. Toen we terugkwamen had ik niet het gevoel dat ik moe was, ik had zelfs extra energie.”

Hadden jullie eigenlijk een beetje voorzien wat er allemaal zou gaan gebeuren met deze nieuwe plaat? De shows met Muse, uitverkochte shows in Nederland voordat O überhaupt uit was, de gekte rond de video van Witch Doctor, en straks de HMH...

Torre: “Nee, ik ging er ook niet van uit. Ik had juist eerder verwacht dat het moeilijker zou gaan worden. Dat is over het algemeen hoe het gaat met popmuziek: aandacht verslapt, mensen vinden bands niet meer leuk die een vierde plaat uitbrengen. Wij zijn dus een uitzondering. Maar ik heb altijd wel geloofd in onze eigen kracht en creativiteit.”

Zijn jullie de show in de HMH al aan het voorbereiden? Al plannen?

Torre: “We hebben niet per se de ambitie om iets heel anders te gaan doen, met allerlei muzikale gasten enzo. Op dit moment zitten we op de koers dat we gaan doen wat we al doen, alleen hebben we in de HMH iets meer de ruimte.”
 

Is Witch Doctor vanwege het succes van de video, meteen het nummer dat het meest voor de band betekent?

Torre: “Op dit moment wel, denk ik. Het gaat als een tierelier over dat internet. Toen we Witch Doctor maakten dacht ik meteen al: dit vind ik heel leuk en apart. Ik ben er altijd wel enthousiast over geweest, en het kwam natuurlijk echt los toen die video erbij was, en we die live konden 'naspelen'.”
 

Witch Doctor is jouw aanklacht tegen kwakzalverij, toch?

Torre: “Er was een tijd dat ik veel dingen las en hoorde van mensen die met alternatieve geneeswijzen juist níét beter werden. Het was een periode dat ik me sowieso ergerde aan mensen die zaken claimden die geen wetenschappelijke basis hebben, van religie tot kwakzalverij, maar ook in de politiek bijvoorbeeld. De video van Witch Doctor gaat er over dat de demagoog een groot publiek in beweging brengt.”


 

Je zegt dat je je in die periode ergerde. Ik lees vaak over woede en boosheid als het over De Staat gaat. Tegen de consumptiemaatschappij en tegen oneerlijkheid bijvoorbeeld. Herken je je daarin?

Torre: “Nou, het gaat meer over observaties of kritiek. Heel veel dingen waar ik me aan erger vind ik ook gewoon interessant en leuk om er op een ironische manier mee om te gaan. Het heeft juist wel een schoonheid als iets zo erg is dat het weer mooi wordt. Dat vind ik juist wel inspirerend.”
 

Je bent eigenlijk helemaal niet boos.

Torre: “Nee!! Ik heb het juist heel goed in mijn leven. Ik heb daardoor wel alle ruimte om boos te zijn, veel om me zorgen over te maken. Dat is ook wel wat je terugziet in de liedjes denk ik.”
 

Als je De Staat op YouTube intikt, dan krijg je eerst heel veel live-clipjes van Torre die als Witch Doctor middenin het publiek staat. Hebben jullie eigenlijk last van al die filmende en fotograferende mobieltjes bij optredens?

Rocco: “Bij Muse was dat ongelooflijk veel. Op de weg terug naar het hotel in de metro zaten veel fans van Muse, en die zaten dan rustig dingen terug te kijken van de show die ze een half uur eerder beleefd hadden. En dat is gewoon anders dan vroeger. Niet beter of slechter, maar het is wel veranderd. Het is een nieuwe dimensie, en waarom zou je die niet verkennen om je eigen geluid mee te verspreiden?”

Torre: “Je ziet wel eens mensen door de telefoon naar een show kijken, al filmend. Ik zou dat zelf niet zo snel doen, op dat moment ben je er gewoon live bij. Voor ons is het ook zo dat als veel mensen een telefoon pakken, we waarschijnlijk iets goeds aan het doen zijn. Ik vind dat ook wel een leuke indicator, net zoals bijvoorbeeld het lawaai dat het publiek maakt. We gebruiken nu ook zelf in de show een camera, waarvan de beelden op een groot scherm achter ons te zien zijn, en dat is een leuke manier om iets nieuws te doen. Ik denk ook dat het de nieuwigheid is, al die telefoontjes. Op een gegeven moment zullen mensen misschien wel zoiets hebben van: ik heb nu al die filmpjes van een band, maar ik kijk ze helemaal nooit terug.”
 

Peptalk is van een oude demo waar “jullie toen nog niet helemaal uitkwamen en nu wel”. Kun je vertellen hoe dat in z'n werk gaat? Waarom nu wel?

Torre: “Een frisse blik en meer ervaring. We groeien allemaal, ik als songwriter en iedereen op z'n instrument. En rust is heel belangrijk bij muziek. Als je iets lang niet hoort en dan weer wel, dan weet je hoe je iets af kan maken en wat er nog niet goed aan is. In het geval van Peptalk is dat zo gegaan. En Help Yourself ook, bijvoorbeeld, die komt zelfs uit 2010. Als ik nieuwe nummers aan het maken ben, ga ik altijd even oude demo's langs om te kijken of er nog iets tussen zit waar ik nog nieuwe ideeën van kan krijgen. Ik kwam opeens Help Yourself tegen, het was gewoon puur een riff, en toen ik het weer hoorde na al die tijd wist ik waar het naartoe moest. En dat is nu één van de tracks die live het leukst is om te doen. Tijd is dus wat het proces helpt.”
 

O is vrij recent uit. In hoeverre trekken jullie je iets aan van kritieken op die plaat?

Torre: “Dingen die ik gelezen heb, zijn voornamelijk positief, dus dan gaat het wel gemakkelijk. Als er veel negatieve geluiden waren geweest dan had ik het me wel aangetrokken.”

Rocco: “We hadden een persdag toen O net uit was, en wat ik toen leuk vond, was dat mensen echt goed hadden geluisterd en er dingen in hoorden die we er misschien helemaal niet in hadden gestopt en andersom. Mensen zijn er echt mee bezig geweest. Dan maakt het wat mij betreft niet uit of het positief of negatief is.”


 

Het maken van een tweede album schijnt moeilijker te zijn dan het maken van een eerste. Hoe gaat dat met een vierde?

Torre: “Dat is waar, denk ik. Maar dat heeft er meer mee te maken dat je over het algemeen voor de tweede minder tijd krijgt dan de eerste. Als je een duidelijke visie hebt, dan scheelt dat wel. Ik vond het niet moeilijk om de tweede plaat te maken, al stond er wel een soort druk op. En die vierde plaat, ik had daar voornamelijk gewoon heel veel zin in. Het wordt steeds uitdagender omdat je al heel veel hebt gemaakt, dus je moet steeds een nieuwe kijk op jezelf zien te vinden. Creatief gezien, vind ik dat heel erg interessant. En daarnaast komt er ook bij dat je benieuwd bent of je je publiek bij je kunt houden. Dat ze meegaan met je, of dat er nieuw publiek bij komt en een deel afvalt. Het zijn dingen die het spannend maken en hoe langer je bezig bent, hoe leuker dat is. Maar ook: hoe langer je bezig bent, hoe meer je kan zeggen. Als je één album een kunstwerk noemt, dan gaat je hele oeuvre ook iets zeggen terwijl je daar niet mee bezig bent als je je eerste plaat gaat maken. Ik vind dat heel leuk aan lang bezig kunnen zijn.”
 

Nu is net de laatste video uitgekomen, bij Get On Screen. Maken jullie niet gewoon de muziek om die vette filmpjes te kunnen maken?

Torre: “Hahaha. Het werkt natuurlijk wel als promomateriaal voor de muziek, kijk maar naar Witch Doctor, maar dat is voor mij niet de reden om ze te maken. Ik zie het meer als uiting in je verhaal als band, net zoals het artwork bij een album. Het hoort er allemaal bij, en het is leuk om daar creatief mee bezig te zijn. De muziek is al gemaakt, dus een video is een soort tweede creatieve uiting.”
 

Douwe Bob stond twee jaar geleden ook op Vestrock, net als jullie. Anouk vorig jaar. Jullie hebben ten koste van The Common Linnets de 3FM awards gewonnen. Die zijn ondertussen allemaal bij het Eurovisie Songfestival geweest. Hoe lang moeten jullie nadenken als ze jullie daarvoor vragen?

Rocco: Hahaha. Het is tijdens de toer met Muse gek genoeg meerdere malen ter sprake gekomen. We waren ten tijde van Douwe Bob in Zurich en toen hebben we het er over gehad, maar dat was meer gekscherend. Ikzelf zeg altijd gelijk: moeten we doen!”

Torre: “Het lastige van het Songfestival is dat het eigenlijk zo verschrikkelijk is, dat het ook wel weer vet is om daar iets mee te kunnen doen. Maar dan moet je het wel zo aanpakken dat het echt extreem vet is. Stel, we zouden het móeten doen, dan zou ik echt mijn best doen om er iets heel bijzonders van te maken. Niet gewoon een liedje, maar dan moet het iets zijn wat het Songfestival uit evenwicht brengt.”

Rocco: “Maar dan wel op een Songfestival-manier, toch? Dat lijkt me echt te gek”

Torre: “Het zal waarschijnlijk ook geen liedje zijn wat ik heel mooi moet zingen, dat lijkt me gewoon kut. Als je volgens de regels voor al die mensen niet vals mag zingen, dan moet ik dus waarschijnlijk iets rappen (lacht).”

Rocco: “Dan moeten we Input Source Select eigenlijk doen! Wie regelt de Nederlandse afvaardiging eigenlijk? Hahaha, zeg maar tegen die mensen dat ze mogen bellen.”

(RENE OONK)

(Foto boven: Hans Peter van Veldhoven. Rest: Isabelle Renate La Poutre)

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us