Interview

Festivalkoorts: Venom Inc.

Muzine.nl struint deze zomer de vele middelgrote festivals af die ons land rijk is, en spreekt daar met bands over hun festivalervaringen, zowel als bezoeker als artiest. Afgelopen weekeinde spraken we tijdens Baroeg Open Air met metal band Venom die, omdat er nogal wat bezettingen hebben rondgelopen de afgelopen jaren, tegenwoordig door het leven gaat als Venom Inc.

We spreken onder het genot van een stevig biertje in de kleedkamer met drummer Anthony 'Abaddon' Bray en gitarist Jeffrey 'Mantas' Dunn die samen met zanger en bassist Tony 'Demolition Man' Dunn samen ook in de originele bezetting speelden van 1989 tot aan de split in 1993. En de heren hebben er zin in vandaag. Niet alleen op het podium, waar ze een kleine twee uur later de mainstage zo ongeveer aan gort spelen, maar ook tijdens ons gesprek zijn Abaddon en Mantas lekker op dreef.

Welke band die niet meer bestaat zou je nog wel eens op een festival willen zien?

A: “Ha! Ik weet eigenlijk niet of ze nog wel spelen, maar toch zeg ik Thin Lizzy. Dat was verdomme pas een band. Een band die bij elkaar was om wijven te neuken, te knokken en samen dronken te worden. Heerlijk! Maar ze hadden ook van die heerlijke, grote songs. Een legendarische band, wat mij betreft.”

Venom Inc. (vlnr: Abaddon (A), Demolition Man, Mantas (M))

Zijn jullie zelf ook muziek gaan maken vanwege de vrouwen, drank en vechtpartijen?

A: “We woonden in Newcastle toen eind jaren zeventig de New Wave Of British Heavy Metal ontstond. Het was zo ongeveer gedaan met de punk, slappe muziek als new wave kwam net opzetten., en daar kwam een reactie uit voort van muzikanten die stevige heavy metal muziek wilden maken. En de omstandigheden waarin de working class in die tijd verkeerde, zorgde ervoor dat die beweging als een idioot kon groeien. Het ging economisch heel erg slecht, zeker in de Britse industriesteden. Mensen die zich jarenlang helemaal kapot hadden gewerkt zaten plotseling zonder werk.”

M: “Kids van onze leeftijd hadden in die tijd twee keuzes: of je werd voetballer, of je ging een instrument leren spelen. Alleen maar om een uitweg te vinden. Een reden om weg te gaan uit die deprimerende omgeving.”

En dat had ook invloed op het geluid van hardrock en metal?

M: “Ja man. De rock en metal café's schoten als paddestoelen uit de grond. Overal speelden bandjes die bestonden uit muzikanten die geboren waren rond de mijnen en scheepswerven, waar hun ouders zich lettelijk en figuurlijk kapot hadden gewerkt en hun boosheid niet onder stoelen of banken staken. Net als het publiek trouwens.”

A: “Het nieuwe metalgeluid schoot na dat hele punk-gedoe uit de startblokken. Metal werd assertiever, en agressiever. Maar de metal scene is altijd aan veranderingen onderhevig geweest, om toch uiteindelijk weer terug te keren naar de basis. Eerst was er de pure metal, toen kreeg je allerlei spin-offs, en daarna ging het toch weer terug naar hoe het daarvoor was. En zo zijn er nog steeds allerlei vertakkingen, maar die pure metal zal altijd terugkeren. En zo hoort het...hahaha.”

Wat drijft je om na al die jaren nog steeds in een band te zitten?

M: “Niets anders dan pure passie voor wat we doen. Het zit in mijn bloed, en dat raak ik nooit kwijt. Nooit! Het toeren, het samen muziek maken met deze jongens, dat is waar ik het voor doe.”

A: “En het publiek natuurlijk. En dat is echt geen lulverhaal om zieltjes te winnen. Kijk hoe lang we al bezig zijn. En zowel de organisatie van dit festival als het publiek zijn nog steeds blij dat we hier zijn. Dat is toch iets waanzinnigs? Er staan hier zo dadelijk een paar duizend mensen in een tent naar ons optreden te kijken. Dat is iets waar ik heel dankbaar voor ben. Maar eerlijk gezegd maakt het me geen reet uit hoeveel het er zijn. Het kan straks best opeens wat minder goed gaan, maar of we nou spelen voor tien, honderd, duizend of tienduizend mensen, ik zal altijd honderd procent geven, en dat is geen bullshit.”

M: “Het samen muziek maken en het publiek, dat is waarom we dit nog steeds doen. En waarom we dit, wat mij betreft, altijd zullen blijven doen. Er zijn ook nadelen natuurlijk. Je moet gewoon je bed uit als je er geen zin in hebt om eruit te komen. Er zijn echt wel veel dingen om het spelen heen waar ik een hartgrondige hekel aan heb.”

A: “Vooral dat vroege opstaan...hahaha.”

M: “Maar shit, dat hoort erbij. En ik ben een professional (lacht). Maar het spelen met deze band maakt alles goed. Ook al wordt je soms wakker in Montreal, terwijl je geen idee hebt waar je bent.”

(Foto's: Rene Oonk)

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us