Interview

Gregory Alan Isakov: “Ik ben zelf misschien wel de meest a-politieke persoon die ik ken."

De in Zuid-Afrika geboren Gregory Alan Isakov timmert als singer/songwriter al een flinke tijd aan de weg. Hij tourt momenteel door Europa naar aanleiding van zijn zesde album, een samenwerking met The Colorado Symphony Orchestra. Muzine.nl sprak met hem, over muziek, reizen, opgroeien in een ander land en waarom er een nummer op zijn laatste album vernoemd is naar onze hoofdstad.

 

In veel van jouw teksten, vooral op je laatste album, gaat het over reizen of onderweg zijn. In je bio staat dat je je hele leven aan het reizen bent. Kan je daar kort iets meer over vertellen?

“Op zesjarige leeftijd emigreerde we van Zuid-Afrika naar Amerika. Dat was nog tijdens het Apartheid regime. Mijn vader is elektrotechnisch ingenieur en begon een eigen zaak aan de oostkust van Amerika. We zijn in die tijd vaak verhuisd en ik ben meerdere keren van school gewisseld. Het is best moeilijk op zo'n jonge leeftijd om veel te verhuizen, maar het heeft mij en mijn twee broers wel dichter bij elkaar gebracht.”

 

In meerdere nummers heb je het over het circus. Voel je je verwant met de nomadische leefstijl van de leden van een circus?

“Ik weet niet helemaal waar dat precies vandaan komt, maar ja, ik denk dat ik me wel aangetrokken voel tot die manier van leven. “

 

Voel jij je het best wanneer je aan het reizen bent?

“Ik hou absoluut van reizen, maar als toerende muzikant heb je altijd die tweestrijd. Aan de ene kant moet je voor je werk op reis zijn, aan de andere kant is er ook een thuis dat je achter moet laten. Ik run een kleine boerderij in Colorado en probeer daarom niet van huis te zijn tijdens het groeiseizoen. Al vind ik het in de winter nog steeds moeilijk om van huis te gaan. Maar als ik eenmaal op tour ben dan vind ik het weer geweldig.”

 

Naast reizen gaan je teksten ook veel over muziek. Was muziek in je jeugd al veel aanwezig?

“Ik ben opgegroeid met veel platen in huis, voornamelijk oude folk platen en jazz. Mijn beide broers spelen allebei een instrument en we maakten muziek samen. Er dus was altijd wel muziek in huis.”


 

Wat is je eerste grote muziekervaring die je je kan herinneren?

“Ik weet nog dat ik een jaar of vijf á zes was en ik van mijn moeder de Live Aid single We Are The World kreeg. Ik heb die single grijs gedraaid en de hoes uren aan een stuk bestudeerd. Al die muzikanten op één single is echt ongelofelijk: Michael Jackson, Dylan, Paul Simon, Springsteen, Marvin Gaye, Lionel Richie, Willie Nelson. Dat nummer blies me echt van mijn sokken. En dat doet het trouwens nog steeds, hahaha.”

 

Je bent op zeer jonge leeftijd van Zuid-Afrika naar Amerika verhuisd. Voel je nog steeds een connectie met Zuid-Afrika?

“Ik ben in 2007, op mijn zevenentwintigste, nog een keer terug geweest. Het is zo'n ongelofelijk mooi land. Het gevoel van ergens thuis horen zal voor mij altijd lastig blijven. Colorado komt het dichtst in de buurt van alle plaatsen waar ik tot dusver heb gewoond.”

 

Zuid-Afrika is qua politiek en de rassenstrijd al decennia lang een bewogen land. In Amerika lopen op dat vlak de spanningen momenteel ook hoog op. Jouw muziek en teksten lijken daar, al dan niet bewust, ver vandaan te blijven. Denk je dat die onderwerpen hun weg nog vinden  naar jouw muziek of wil je dat nou juist niet?

“Ik ben zelf misschien wel de meest a-politieke persoon die ik ken. Ik zie de ellende en de strijd in de wereld, maar ik zie tegelijkertijd ook hoe mooi die zelfde wereld is.”

 

Even over het album met The Colorado Symphony Orchestra. Hoe is dat project ontstaan?

"Ik heb altijd al met een orkest willen werken en had niet durven dromen dat het ooit zou gebeuren. De artistiek leider van de CSO was bij een concert van ons in Boulder en toen is het balletje gaan rollen. Ik kan nog steeds niet helemaal geloven dat het  uiteindelijk ook echt gelukt is.”


 

Heb je de nummers zelf bewerkt?

“Ik heb met twee bevriende muzikanten gewerkt: Jay Clifford van Jump Little Children en Tom Hagerman van Devotchka. Zij hebben de volledige orkestratie gedaan.”

 

Zou je in de toekomst vaker met hen of andere orkesten willen werken en misschien nieuwe nummers schrijven met het orkest er al bij?

“We hebben de nummers inmiddels al met vijftien verschillende orkesten gespeeld. Onlangs bij ons optreden in Boettcher Hall hebben we een paar nieuwe bewerkingen gespeeld die Tom Hagerman had gearrangeerd. Ik hoop er nog veel meer te kunnen doen in de toekomst.”

 

In Europa speel je niet met orkest, maar in een kleinere setting.

“Ja, dat klopt, we zijn met zijn vijven. We spelen voor het eerst in deze samenstelling in Europa. Het is heel bijzonder om de nummers nu zo met hen te beleven.”

 

Er zijn veel buitenlandse artiesten geweest die een nummer Amsterdam hebben genoemd. Waarom heet jouw nummer zo, en ben je er ooit geweest?

“Ik heb dat nummer in Amsterdam geschreven. Ik vind het altijd heerlijk om er te zijn. Ik had wat losse teksten die allemaal gingen over kleine details die je zomaar opeens opvallen. Ik had coupletten over een schaduw of over een bepaalde lichtval. In Amsterdam kwam dat opeens allemaal samen tot het nummer dat nu dus Amsterdam heet.

FABIAN HOFLAND
(Foto's: Blue Caleel)

Gregory Alan Isakov speelt op dinsdag 21 maart in Paradiso in Amsterdam en op woensdag 22 maart in de Trix Bar in Antwerpen.

ad bol.com

Muziek algemeen

Ad GR

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us