Interview

Mew: "Met Visuals wilden we een stijlvolle popplaat maken."

Onlangs verscheen Visuals, het zevende studioalbum van Deense artpopband Mew. Visuals is een coherente verzameling van dynamische en positief geladen popliedjes. Terwijl de periode voor het verschijnen van Visuals er één was van ups en downs. De start van de +/- tour markeerde immers de terugkeer van verloren zoon Johan Wohlert. Maar de tour rondom het één na laatste album werd tevens overschaduwd door het vertrek van gitarist en mede oprichter Bo Madsen. De creatieve kern van Mew bestaat nu uit bassist Johan Wohlert, drummer Silas Utke Graae Jørgensen en Deense nachtegaal Jonas Bjerre. Live wordt het trio aangevuld met Mads Wegner (gitaar) en Nick Watts (toetsen en backing vocals). Muzine.nl sprak aan de vooravond van de nieuwe wereldtournee met bassist Johan Wohlert.
 

Mew heeft een turbulente periode achter de rug. Toch besloten jullie al vrij snel te gaan werken aan het nieuwe album. Normaal gesproken nemen jullie vier tot vijf jaar de tijd om een nieuw album te maken. Hoe zit dat precies?

JH: “Het vertrek van Bo Madsen tekende zich eigenlijk al af voor het begin van de +/- tour. En ongeveer 80% van die tour speelden we in de nieuwe bezetting. En natuurlijk was het verlies van een kernlid erg moeilijk voor ons. Maar het was ontzettend fijn om tijdens de tour een hele positieve reactie te krijgen van het publiek. Dat gaf ons zo veel energie, inspiratie en hoop voor de toekomst, dat we die positieve mindset en het enthousiasme wilden vasthouden. We vroegen ons af wat er zou gebeuren met onze carrière als we deze keer het nieuwe album sneller en op spontanere wijze zouden maken. Dus in plaats van onze gebruikelijke vijf jaar die we gebruiken voor een nieuwe plaat, wilden we het nieuwe album in twee jaar tijd vervolmaken.”
 

Wat kun je vertellen over het creatieve totstandkomingsproces van Visuals? Jullie besloten immers om één en ander anders aan te pakken, toch?
 

JH: “Zeker! Belangrijkste is dat we de productie van begin tot eind, behoudens een kleine post-productie, helemaal zelf hebben gedaan en dat hebben we nooit eerder gedaan. In het begin was dat best wel spannend en eng. We wisten niet of we dat überhaupt wel konden. Dus we begonnen met drie nummers, en kwamen tot de conclusie dat het verdomd goed klonk, al vonden we dat zelf. En dat gaf ons de motivatie om alle andere nummers ook zelf te produceren. We deden het stap voor stap en kwamen er achter dat we eigenlijk niemand van buiten af nodig hadden. En dat zorgde er ook voor dat we het heel persoonlijk en intiem konden houden. We hebben echt alles zelf gedaan. Alle art work is door de band gemaakt. Jonas heeft alle video's gemaakt. Nee, we wilden echt in full control zijn. In het verleden waren altijd heel veel verschillende mensen van buitenaf betrokken bij het hele albumproces, en dat was fantastisch, maar het resulteerde altijd in een te veelzijdig en mixed up resultaat. Dit keer wilde we als band het gehele creatieve proces zelf doormaken en een soort van integraliteit aanbrengen. Productie, live visuals, artwork,  het moest allemaal een geheel worden. Dat was de uitdaging; er een collectief bandproces van maken, om zodoende ook een persoonlijke plaat af te kunnen leveren.”


 

Pitchfork heeft in een recensie Visuals geduid als een normale popplaat die de nodige -voor Mew zo bekende - edge mist. Hoe reageer je daarop? Ik ben het daar namelijk niet mee eens. Het is wel degelijk een typische Mew plaat geworden, inclusief complexe songstructuren, gelaagdheid en tegendraadse melodieën, toch?

JH: “Precies. Maar aan de andere kant, dat is dus precies wat we wilde doen. Het was een bewuste keuze om ons de vraag te stellen: wat voor soort album hebben we nog niet gemaakt? We hebben veel progressieve muziek  gemaakt. We vroegen ons zelf ook af wat voor frisse, nieuwe dingen we zouden kunnen doen. Maakt niet uit wat andere mensen denken, maar wat is nieuw voor Mew? Daarom wilden we ook een nieuwe richting op. Simplificeren, minder agressieve gitaar, meer soepelheid. We wilden als het ware een stijlvolle popplaat maken.”
 

Dus daarom horen we op Visuals meer elektronica, voelen we zelfs een R ’n B-feel in diverse nummers en horen we minder bombast en prog?

JH: “Ja, klopt. Kijk, als je al twintig jaar lang bepaalde muziek maakt, dan wil je uiteindelijk niet steeds hetzelfde klinken, je moet de boel af en toe opschudden. Mew is een band die zich altijd opnieuw wil uitvinden. De muziek moet altijd ergens naar toe gaan, moet zich ontwikkelen, van album tot album, maakt niet uit in welke richting. Dat is juist het progressieve van de band. We willen onszelf uitdagen, en niet steeds drie  dezelfde albums maken achter elkaar. Dat werkt wellicht voor andere acts, maar niet voor ons.”
 

Wanneer we naar de teksten luisteren valt op dat de liedjes, ondanks de moeilijke periode die achter jullie ligt, altijd veel positiviteit, dankbaarheid en troost uitstralen. Zijn dit de teksten van een band die het verleden accepteert en tegelijkertijd vooruit wil kijken?

JH: “Absoluut. Er is veel reflectie op het leven in de nummers op het album. 2016 was een erg moeilijk jaar, zeker ook politiek gezien. En dat heeft zijn weerslag op de teksten gehad. We hebben geprobeerd de muziek zo positief en stimulerend mogelijk te laten klinken. Maar de teksten herbergen soms wel een bepaalde mate van ernst en soms zelfs duisternis. Het gaat nog steeds over de grote zaken des levens.”
 

Tijdens de +/- tour viel op dat jullie live veel steviger voor de dag komen dan ten tijde van Glass and The Handed Kites en No More Stories. Toen speelde jullie vaak zo subliem dat het af en toe wel leek alsof de cd op stond. Krijgen de nummers van Visuals live nu ook een rock injectie?

JH: “De nummers klinken inderdaad wat rockier, maar dat komt vooral doordat het geluid wat harder staat. De nummers bevatten live minder lagen dan op het album, de drums zijn meer in your face en de bas is wat meer op voorgrond. We zijn nu in de oefenruimte, morgen vertrekken we naar Bangkok voor de eerste show, en ja het klinkt echt goed!”


 

Mew wordt gezien als een hele specifieke en unieke band. Toch wil ik je vragen of jullie beïnvloed zijn door bepaalde bands?

JH: “Tuurlijk zijn er in het verleden bands geweest die ons geïnspireerd hebben, maar onze belangrijkste inspiratie is toch Mew zelf, hoe stom dat ook klinkt. We zijn nu al zo lang bij elkaar en daarom is het ook belangrijk om de spirit in de band intact te houden. En ach, ik ben ook een dagje ouder, ik weet wellicht wel bands uit het verleden die ons geïnspireerd hebben, maar nu luister en zie ik niet zo heel veel andere bands. En tuurlijk, soms hoor ik een band en dan denk ik: 'OK, best wel cool', maar het komt nu zelden voor dat ik een nieuwe plaat hoor waarvan ik denk: ' Wow, dat is echt fantastisch'.”
 

Een echte independent band dus?

JH: (lacht)  “Ach ja, weet je wat belangrijk is? Als je echt origineel wil blijven, dan moet je niet te veel luisteren naar wat andere mensen vinden of doen. Het is veel belangrijker dat je je focus houdt op jezelf en op de band en op wat je zelf doet, zeker nu we al zo veel albums hebben gemaakt.”
 

Even heel wat anders. Stel je hebt een groep mensen voor je die Mew niet kennen en je mag ze drie nummers laten horen als introductie. Welke nummers zou je dan kiezen en waarom?

JH: “Ha! Ik zou denk ik de volgende drie nummers kiezen:

- Comforting Sounds

(Van Half the World is Watching Me, 2000 en doorbraak album Frengers, 2003, lange tijd de afsluiter bij live optredens, GM), omdat ik weet dat veel fans dit echt een goed nummer vinden.

- Am I Wry?

(Van Frengers, 2003, GM) omdat je aan de ene kant als luisteraar de rocky stuff krijgt maar aan de andere kant ook de querky stuff, de eigenzinnige kant van Mew.

- Nothingness and No Regrets  

(Van Visuals, 2017, GM), omdat ik echt hou van dit eerste nummer van het nieuwe album. Het heeft dat anthem achtige gevoel in zich.”

Tot slot. Wil je nog wat zeggen tegen de fans in Nederland?

JH: “We vinden het echt heel fijn om weer terug te komen naar Nederland. We spelen in Paradiso. Het maakt het extra speciaal om in zo'n klassieke concertzaal op te treden. We hebben er nog nooit gestaan. De afgelopen jaren waren altijd fantastisch voor ons in Nederland. De laatste keer speelden we in De Melkweg en de sfeer was echt super. Dus ik denk een beetje dat Nederland een beetje van Mew houdt. En Mew houdt van Nederland. En dat is een goede combinatie!

GEORGE MEIJER

Mew speelt op 17 mei in Paradiso. 

Lees hier de recensie van Visuals.

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us