Interview

Mystery Jets:"Liedjes zweven rond je hoofd; als je geluk hebt kun je ze pakken"

Na drie lange jaren komt de Britse band Mystery Jets eindelijk met een nieuwe plaat, getiteld Curve Of The Earth. De band heeft het imago piepjong te zijn; tieners nog die onder toezicht van hun ouders met veel succes muziek maken. Maar de tijd verstrijkt en inmiddels zijn de tieners volwassen jonge mannen.

„We verkeren we in de publiciteit in een state of arrested development. We hebben nog steeds het imago kinderen te zijn. Alsof we daar nooit uit zouden kunnen groeien”, vertelt zanger en multi-instrumentalist Blaine Harrison. De kans is groot dat Curve Of The Earth (lees de recensie hier) een einde maakt aan dat beeld. In negen doorwrochte songs toont de band, die ooit met Arctic Monkeys tourde en mede daardoor stond in het rijtje jonge getalenteerde en energieke Britse bands, dat ze de tienertijd lang voorbij zijn. In het nummer 1985 bijvoorbeeld, smack in het midden van de plaat. „Dat is een adempauze, bedoeld om de aandacht van de luisteraar vast te houden. Je kunt niet met gitaren door blijven beuken. Hier nemen we even gas terug en in de tekst stel ik me als twintiger de vraag of ik een kind ben of een volwassene. Hoe lang loop ik nog weg voor verantwoordelijkheden? 1985 is het jaar waarin ik ben geboren. En mijn ouders waren toen van mijn leeftijd. Zou ik er nu klaar voor zijn om zelf kinderen te krijgen? Het eerlijke antwoord is nee, zo ver ben ik nog niet.”

De nieuwe plaat staat bol van de referenties aan muziek uit de tijd waarin de ouders van Harrison opgroeide. Jaren zeventig rock met name. Maar er komen ook folk invloeden langs. „Ons vorige album hadden we in de VS gemaakt en was een soort van muzikale reis op zoek naar de roots van Amerikaanse muziek. Met dit album wilden we weer terug grijpen naar onze eigen muzikale achtergrond. Maar tegelijkertijd wilde we geen album maken dat duidelijk op een bepaalde periode is geënt. Het moest een plaat van hier en nu zijn waarin met name onze ervaringen tot uiting komen. Het weerspiegelt hoe wij ons nu voelen. En volgens mij doet de plaat dat. We hopen dat het een emotionele respons losmaakt bij luisteraars. Ik vind het moeilijk invloeden te benoemen. Dat is op deze plaat heel verschillend. En bovendien werkt het niet zo dat als ik er voor ga zitten om een nummer te schrijven, ik dan aan een band of een bepaalde stijl denk. Ik probeer dan iets te doen met mijn gevoelens van dat moment. Ik geloof erin dat liedjes in je zitten of rond je hoofd zweven. Als je geluk hebt krijg je er een te pakken. En dat vergt in mijn geval dat ik heel erg laat op blijf tot het moment waarop iedereen al lang ligt te slapen. Dat zijn vaak de momenten waarop je ze kunt vangen.”

„Ik kan niet ontkennen dat de muziek uit de platenkast van mijn ouders een grote invloed op ons heeft gehad toen we opgroeiden. Mijn ouders waren kinderen van de hippiegeneratie. De eerste coole generatie; zij konden dat niet van hun ouders zeggen. Zij rebelleerden en verzetten zich tegen de post-oorlogsgeneratie. Zij draaiden muziek op vinyl. En dat doen wij nu ook weer. De dingen uit de tijd van onze ouders zijn dingen waar wij naar terugverlangen. Die nostalgie hoor je vast ergens ver weg terug in onze muziek en ook op de nieuwe plaat. Die invloed is er onbewust altijd.”
 

Hele aarde

„In de beelden en het artwork voor Curve Of The Earth hebben we ons laten inspireren door de Whole Earth Catalogue. Dat was een publicatie die populair was eind jaren zestig en begin jaren zeventig en het vormde een soort handboek voor modern leven. Geen catalogus waarin dingen werden verkocht, maar wel uitlegde hoe je alternatief kon leven als je dat wilde. Ik vind dat fascinerend. Die publicatie is gemaakt in de tijd dat ruimtereizen volop in de belangstelling stond. Toen dachten ze dat wij nu al lang op Mars zouden wonen en naar de bioscoop zouden gaan op de maan. Dat is er allemaal niet van gekomen maar het schetst het optimisme van die periode. De mogelijkheden leken grenzeloos. Je kunt dat af doen als hippie bullshit, maar dat was het allerminst. Alles in de catalogus was op wetenschap gebaseerd. Ook de titel refereert er aan. Het beeld van de hele aarde vanuit de ruimte veranderde toen letterlijk hoe de wereld naar zichzelf keek. Nu is de ironie dat we dat beeld nooit zelf zullen zien; of je moet miljonair zijn en met Virgin de ruimte in kunnen. Wat wij hooguit zelf een keer kunnen zien is de boog van de aarde, maar nooit het hele ding.”

„Steve Jobs refereerde aan de Whole Earth Catalogue in een toespraak kort voor zijn dood. Het was het uitgangspunt geweest voor de ethos van Apple, legde hij uit. En hij herhaalde het motto van een van de initiatiefnemers: stay hungry, stay foolish. Dat is een mooi uitgangspunt voor iedereen die creatief is. Dan moeten je ogen open zijn en je moet alles als een spons willen opzuigen. Die toespraak van Jobs zette mij er toe aan om na te zoeken wat die catalogus precies inhield. Ik heb ook contact gehad met de initiatiefnemer en hem verteld dat wij zijn ideeën willen gebruiken. Hij heeft ons zijn zegen gegeven. Leuk is dat, niet?”

Mystery Jets
 

Drie jaar

„Het schrijven van de nummers is eigenlijk pas gestopt toen het album werd gemastered. Echt tot op het laatste moment zijn we met elkaar bezig geweest. Als er dan een instrument werd vastgelegd kwamen er soms weer ideeën dat het toch allemaal anders moest. We schrijven allemaal. Ik heb of alleen of samen met mijn vader Henry aan nummers en teksten geschreven. Ook gitarist William Rees heeft samengewerkt met mijn vader. We wonen allemaal bij elkaar en de studio is een verlengde van mijn huis. Dat kan claustrofobisch aanvoelen maar in ons geval brengt het ons juist samen. Ik zal met plezier terugdenken aan de afgelopen drie jaar, al waren er momenten dat we dachten dat de plaat er nooit zou komen. We hebben als een hecht team aan de plaat gewerkt en dat geeft enorme voldoening.”

„Ik heb me noot zorgen gemaakt dat we onze fanbase zouden verliezen omdat we wat lang aan deze plaat hebben gewerkt. Een fanbase verandert altijd. Ik zie het als een treinreis die we met elkaar maken. Sommige mensen stappen van het begin in en blijven zitten. Anderen stappen ergens uit en anderen weer in. Het is een continuïteit.”
 

Handicap

Blaine Harrison is geboren met Spina Bifida (open rug). Dat maakt dat hij verder volkomen gezond is maar zwakkere benen heeft. „De Engelse pers stelt mij nooit vragen over mijn handicap. Dat vinden ze ongemakkelijk. Ik heb er echter geen moeite mee om er over te praten. Ik vind dat als je een creatief beroep hebt niets in de weg mag staan om dat uit te oefenen. Met andere woorden, ook al was ik gezond geweest en had ik misschien ook een atleet had kunnen zijn, dan nog had ik muziek gemaakt. Ik kan me dus niet voorstellen dat ik iets anders zou doen. Ik kan prima uit de voeten bij het musiceren. Al zijn er momenten geweest dat ik in een rolstoel moest touren. Dat was echt heel lastig en vervelend. En het is nu eenmaal zo dat ik, als ik niet vijf sterke en gezonden bandmaten en mijn vader zou hebben die al mijn instrumenten voor me sjouwen, dit gewoon niet zou kunnen doen. Ik heb alleen last van mijn benen. Daarom zit ik als ik speel. En ik werk samen met een Duitse bouwer van pedalboards. Die heeft er een speciaal voor mij gemaakt waar ik goed mee kan werken. Zo zie je maar. Er zijn altijd mensen of middelen die je kunnen helpen en dingen mogelijk maken. Verder ben ik gezond en fit. In mijn jonge, wilde jaren ben ik wel een paar keer tegen mijn grenzen aangelopen. Ik heb daarvan geleerd dat ik goed voor mijzelf moet zorgen. Maar ja, geldt dat niet voor iedere 22-jarige die lang tourt en stoute dingen doet? Je moet je een keer branden om te leren dat je moet oppassen.”

„Touren in een rolstoel was wel zo'n vervelende ervaring dat het er mij toe heeft aangezet om mij in te zetten voor andere gehandicapten die dat ook moeten doorstaan. Ik werk voor een organisatie die zich inzet voor betere toegankelijkheid van poppodia voor gehandicapten. Iemand vroeg mij op een gegeven moment om uit eigen ervaring te vertellen hoe moeilijk het kan zijn om naar optredens te gaan. Misschien dat er dan meer mensen naar zouden luisteren. Ik vind dat een muzikant geen politicus is die zich over dingen moet uitspreken. Maar in dit geval moest ik denken aan jonge gehandicapten die net als ik vroeger misschien niet naar een concert durven gaan omdat ze bang zijn om te worden uitgelachen. Als ik kan helpen om die mensen een stem te geven en voor zichzelf op te komen, waarom dan niet?”

„Wij treden zo veel als mogelijk op in podia die voor gehandicapten goed toegankelijk zijn. En als het dan eens niet te vermijden is, spreek ik er in elk geval over in een zaal waar het nog niet goed is geregeld. Niet bestraffend, maar om ze te laten inzien dat eenvoudige dingen al kunnen helpen. Vaak is het onwetendheid. Dan is een klopje op de schouder zo van 'hé, doe er eens wat aan' al voldoende. Een rolbaan hoeft maar honderd pond te kosten. En haal nu eens alle emmers en schoonmaakrotzooi in het invalidentoilet weg zodat mensen er ook gebruik van kunnen maken!”

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us