Interviews

Video interview: Helge: "Ik schrijf eigenlijk de hele dag liedjes"

Video interview Helge: "Ik schrijf eigenlijk de hele dag liedjes"

Het nieuwe geluid van Booka Shade & Craig Walker (ex-Archive)

Het Duitse dance duo Booka Shade is met Galvany Street aan een nieuw hoofdstuk begonnen. De dance wordt min of meer vaarwel gezegd en ze gaan voor een meer pop-georiënteerde plaat met ex-Archive en Power Of Dreams-zanger Craig Walker. Ze waren ter promotie en voor een concert in Amsterdam en wij spraken met Craig en Arno Kammermeier over het nieuwe album, de samenwerking en nog veel meer.

Gregory Alan Isakov: “Ik ben zelf misschien wel de meest a-politieke persoon die ik ken."

De in Zuid-Afrika geboren Gregory Alan Isakov timmert als singer/songwriter al een flinke tijd aan de weg. Hij tourt momenteel door Europa naar aanleiding van zijn zesde album, een samenwerking met The Colorado Symphony Orchestra. Muzine.nl sprak met hem, over muziek, reizen, opgroeien in een ander land en waarom er een nummer op zijn laatste album vernoemd is naar onze hoofdstad.

Sleaford Mods: "Er zit nog zoveel meer in."

„Ik was zelf aanvankelijk ook niet heel enthousiast over het idee dat Andrew naast me op het podium zou komen staan. Ten eerste is hij langer dan ik en dan heeft hij nog zo’n enorme baseball cap op. Maar vanaf het eerste moment dat hij er bij was, is het van:  swhhhhsssshhh… Dat visuele aspect tilde onze act ineens naar een hoger niveau. En sindsdien gaat het hard.”

Jason Williamson, zanger en tekstschrijver van het duo Sleaford Mods uit het Engelse Nottingham, zit ontspannen achter een drankje in een Amsterdams café. Al een hele dag praat hij er met de pers en wordt vooral aan de tand gevoeld over zijn politieke overtuiging. De 46-jarige Brit zie eruit als een doorsnee sjofele jongere uit zijn land, op zijn opvallend kleurige sneakers na dan. „Ik ben een schoenenman”, grinnikt hij.

The Kik: "Laat ons maar ons eigen plan trekken."

Dave von Raven en Arjan Spies, als altijd de uithangborden van The Kik, zitten goed in hun vel wanneer we ze half december bezoeken in hun gloednieuwe oefenruimte annex studio annex kantoor onder het spoor van de voormalige Hofpleinlijn in Rotterdam-Noord. Buiten is het waterkoud, maar binnen staat de kachel aan en de koffie te pruttelen. Terwijl Dave en Arjan achter de piano gezellig keuvelen met Sven, het zoontje van Muzine-fotograaf Michel Mees (en jonge fan van The Kik), bouwt zijn vader op zijn gemak het decor op waartegen de fotoshoot met het tweetal zal plaatsvinden. Er wordt nog net geen warme chocolademelk en appeltaart met slagroom geserveerd, en het zal vast ook aan de vele nostalgische jaren zestig details liggen waarmee de ruimtes zijn aangekleed, maar de sfeer is warm en gemoedelijk wanneer we na een hilarische fotosessie gaan zitten voor de eigenlijke reden van ons bezoek: een interview over het nieuwe album van de (gewezen) Rotterdammers, Stad En Land en al wat verder ter tafel komt.

Bettie Serveert: Vijfentwintig jaar onderweg. Over toen en nu.

Twee mensen rennen zodra de deuren opengaan door de zaal, snaaien twee barkrukken bij de bar weg en zetten die pontificaal voor het podium. Ze kruipen er wat stram op en ziet ze denken: dit nemen ze ons niet meer af. Het jubilerend Bettie Serveert speelde onlangs in het eveneens jubilerende Rotown. Voor een wonderlijk gemêleerd gezelschap van fans uit de beginjaren - inmiddels vijftigers – én een jonge garde. De Betties vieren dat ze al vijfentwintig jaar samenspelen met een uitgebreide toer langs de Nederlandse podia. Daar spelen ze oud materiaal én liedjes van hun opvallend frisse elfde plaat Damaged Good. Een dubbelzinnige titel die refereert aan al die jaren die inmiddels zijn gepasseerd. Jaren waarin iedereen deukjes oploopt, maar door de wrijving ook alleen maar mooier gaan glanzen. In een verloren moment tussen maaltijd en soundcheck praat gitarist Peter Visser over toen – de jaren dat de band stormachtig doorbrak met debuutalbum Palomine - en nu, vijfentwintig jaar later.

Roald van Oosten (ex-Caesar) verklaart zijn nieuwe album track-by-track

Volkomen uit het niets was daar vorig jaar opeens Oh Dark Hundred van Roald van Oosten, de man die met zijn band Caesar aan het eind van de jaren 90 samen met bands als Benjamin B en Johan verantwoordelijk was voor het succes van het label Excelsior Recordings. Van Oosten heeft er blijkbaar zin in, want nog geen jaar na Oh Dark Hundred meldt hij zich alweer aan het muzikale front met A Stir Is In The Air, een prachtige en vooral bevlogen plaat, met als thema de verhalen van schrijver Edgar Allan Poe. Muzikaal vliegt het alle kanten op; van de spaghetti western van het titelnummer tot de Radiohead-feel van Horror Story. En dan kunnen we natuurlijk een hele gewichtige recensie schrijven, maar misschien is het een beter idee om Van Oosten te vragen om zijn nieuwe plaat track-by-track toe te lichten.

Lambchop: 'Ik hoorde die hiphopgasten en dacht: wauw, ik moet uitvinden hoe ze dat doen'

Met het nieuwe album Flotus slaat Lambchop een nieuwe weg in. Dat zal even wennen zijn voor verstokte fans van de act die - terecht of onterecht - wordt gerekend tot de americana of alt-country. Elektronica domineert op Flotus, maar wat vooral opvalt op de nieuwe plaat van Kurt Wagner is het manipuleren van zijn stem. Dat zal de nodige discussie opleveren, begrijpt de artiest. In een gesprek met Muzine.nl legt hij uit waarom het zingen door een machine vol knoppen en presets volgens hem toch een creatieve uiting is.
'Ik hoorde die hiphopgasten en dacht: wauw, ik moet uitvinden hoe ze dat doen'

Red Snapper: 20 jaar na debuutalbum Prince Blimey

Red Snapper was altijd het buitenbeentje binnen de dancescene. De eerste niet-elektronische act op het pionierende electronica label Warp. De eerste die live drums en contrabas gebruikte in dance, breakbeat en drum 'n bass, nog voordat artiesten als Lamb, 4Hero en Roni Size & Reprazent dat deden. De plaat waar het allemaal mee begon, Prince Blimey, werd afgelopen september twintig en dat was de aanleiding voor de band om terug te kijken op het moeilijk in een hokje te stoppen debuut. Het album lijkt geen dag te zijn verouderd. Dat geldt voor de bandleden zelf echter niet… Een gesprek met mede-oprichter en drummer Richard Thair.

28 jaar Therapy? Één album tegelijk.

Therapy? is terug van nooit helemaal weggeweest. De Noord-Ierse punkrock band blijft stug doorgaan met albums uitbrengen en uitgebreid touren. De interesse in de band neemt weer toe, de albumverkopen stijgen en de concertzalen worden weer groter en voller. De gitaar van Andy Cairns gaat voorlopig nog niet aan de wilgen, al kwam het wel een keer heel dichtbij.

Pages

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us