Interviews

Franz Ferdinand: "Het is niet aan ons om te beslissen hoe mensen naar onze muziek luisteren."

Komend weekeinde staat Franz Ferdinand op het Down The Rabbit Hole festival. Je zou bijna bijna vergeten dat het alweer vijftien jaar geleden is dat de band hun Nederlandse  doorbraak forceerde met een sensationeel vlammend optreden tijdens London Calling. In november 2003, drie maanden voor het verschijnen van het titelloze debuutalbum, was de Schotse sensatie in de Britse muziekbladen al enige tijd op het schild gehesen door de Britse muziekpers, maar dan moet je het nog altijd maar waar zien te maken. En dat deed Franz Ferdinand die memorabele avond in Paradiso, met sterke, hoekige gitaarliedjes en een hippe jonge voorman in de vorm van Alex Kapranos die zo leek te zijn weggelopen uit de modebladen.
 

Sunflower Bean: "Er zit een kloof tussen de leiders en hun overtuigingen, en ónze generatie."

Het New Yorkse indierock trio Sunflower Bean is eind maart met hun tweede album naar buiten gekomen. Twentytwo in Blue is, zeker vergeleken met het eerste album Human Ceremony, een stuk volwassener. Dat de band hot is, blijkt wel uit de planning – het drietal moet worden opgesplitst om alle pers te woord te staan. Muzine.nl sprak met drummer Jacob Faber en zanger-gitarist Nick Kivlen in het zonnetje, in de tuin van Paradiso.

ISLAND over debuutalbum Feels Like Air: ‘Het moest voelen als een liveplaat’

Ze zijn voor een bliksembezoek in Nederland, de vier jonge mannen van de Londense band ISLAND. In de bar van het Amsterdamse Backstage Hotel brengen ze een paar uurtjes door met pers en spelen een tweetal liedjes voor de radio. De volgende dag moeten ze alweer terug naar hun woonplaats. Ze hebben het er graag voor over want ze komen hier om hun debuutalbum Feels Like Air, dat er na het uitbrengen van twee e.p.’s dan eindelijk is, met trots te presenteren. En daarbij komt dat ze alle vier gek zijn op Nederland, en dan in het bijzonder op de Nederlandse fans. “Jullie Nederlanders zijn zo stil tijdens optredens. Dat waarderen we heel erg,” zegt zanger-gitarist Rollo Doherty.

Frankie Cosmos aka Greta Kline: ‘Ik kan mij slecht concentreren; daarom zijn mijn liedjes zo kort’

‘Me and Jesse stayed up 'til two. We talked about dreams, about things, about you’. Greta Kline vertelt in het liedje Jesse over een nachtelijk gesprek met een vriend. Alle liedjes gaan over haar eigen microkosmos; haar ervaringen en hoe zij zich daarbij voelt. Het is zo direct en eerlijk dat je je een voyeur voelt als je de charmante 52e (!) release van Frankie Cosmos aka Greta Kline getiteld Vessel beluistert. Muzine.nl ontmoet de 24-jarige, goedlachse maar o zo verlegen muzikante in Amsterdam. Geen gesprek over haar beroemde ouders Phoebe Cates en Kevin Kline, noch over haar veelbesproken stukgelopen relatie met Porches voorman Aaron Maine. Maar wel over de kunst van het schrijven van teksten en hoe ver je kunt gaan in het bij naam noemen van je vrienden.

And Also The Trees: Kunnen bomen groeien in Hollandse grond?

Een interview met Simon Huw Jones van And Also The Trees 
[naar aanleiding van de release van het verzamelalbum Untangled. An Introduction to And Also The Trees (speciaal voor de Nederlandse en Vlaamse markt)]

Neem een muzikant zoals Ludovico Einaudi of Yann Tiersen. Het type componist dat heel gelaagde en filmische muziek schrijft. Geef hem een gitaar en een ritmesectie tot zijn beschikking. Vervolgens neem je een zanger, eentje met de stem en de poëtische verbeelding van bijvoorbeeld Nick Cave of Jim Morrison. Laat die twee artiesten samen 40 jaar lang muziek maken. Het resultaat: And Also The Trees.

The Glorious Sons: 'Onze muziek gaat niet over Noord-Korea of Trump, en daar ben ik trots op'

Met hun tweede album wilde The Glorious Sons uit Canada eerlijker zijn, en uit eigen ervaring schrijven. Het resultaat is een album dat gaat over een jonge twintiger die er op los leeft, zich af en toe klem zuipt en vertwijfeld domme dingen doet. „Het zijn simpele liedjes met autobiografische vertellingen over alcoholisme en mijn leven. Het is allemaal afgeleid van de gedachten, gevoelens en het gedrag van een jonge man die zichzelf nog niet goed kent en geen idee heeft wat de gevolgen van zijn handelingen zijn”, vertelt zanger en belangrijkste songwriter binnen de band Brett Emmons.

Sylvan Esso: ‘Met z’n tweeën… verdien je zooooo veel meer geld’

Het duo Sylvan Esso pakt Paradiso in het najaar van 2017 met groot gemak in. In het nieuwe jaar grijpen ze net naast een Grammy, maar de opmars van het tweetal met hun creatieve en soms uiterst dansbare elektro lijkt desondanks onstuitbaar.

Intergalactic Lovers: “In een bandje zitten is niet hetzelfde als op café gaan.”

Na de louter juichende kritieken die begin 2011 volgden op debuutalbum Greetings & Salutations werd opvolger Little Heavy Burdens in 2014 iets minder goed ontvangen. Maar met het derde album Exhale heeft het uit het Vlaamse Aalst afkomstige Intergalactic Lovers de weg naar boven onverstoorbaar hervonden. Het viertal sloot afgelopen weekeinde hun meest recente clubtour in Nederland af, om de komende weken hun geluk te gaan beproeven in thuisland België, Duitsland, Denemarken en Frankrijk. Een mooi moment om met een goed geluimde zangeres Lara Chedraoui en gitarist Maarten Huygens in het Rotterdamse Rotown terug te blikken op negen jaar Intergalactic Lovers.

Protomartyr: "Ik moest echt heel erg dronken worden om op het podium te kunnen staan."

Eind september verscheen het album Relatives In Descent van Protomartyr, een van de bepalende platen van 2017, zo blijkt nu. "Inktzwart, dreigend, afstotend, agressief, ontregelend en tegelijk van wonderlijke schoonheid," zo omschreef onze Wim du Mortier het in zijn recensie. Het bleken profetische woorden, want tweeenhalve maand later staat Protomartyr verrassend op de tweede plek in de Muzine.nl Eindlijst. Wim sprak met zanger Joe Casey over de angst voor het podium, toeval, drankmisbruik en zijn late interesse voor muziek.

Everything Everything kiest bij elke plaat nieuwe kledinglijn

Everything Everything uit Manchester heeft de wind mee. Na een moeizaam tot stand gekomen derde album hebben ze nu in relatief korte tijd al weer een opvolger in de winkel liggen: A Fever Dream. De hoekige artrock van de band wordt langzaam maar zeker meer toegankelijk en de band krijgt daarmee behalve lovende recensies ook een steeds grotere aanhang. Behalve de muziek valt ook de manier waarop de Engelsen zich presenteren op. Uniform-achtige kleding en platenhoezen die in al het grafisch geweld in de platenbakken toch in het oog springen. Dat roept vragen op, bijvoorbeeld of de Engelsen ons iets willen vertellen met deze uitingen. Muzine vraagt bassist Jeremy Pritchard om uitleg.

Pages

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us