Interviews

Mew: "Met Visuals wilden we een stijlvolle popplaat maken."

Onlangs verscheen Visuals, het zevende studioalbum van Deense artpopband Mew. Visuals is een coherente verzameling van dynamische en positief geladen popliedjes. Terwijl de periode voor het verschijnen van Visuals er één was van ups en downs. De start van de +/- tour markeerde immers de terugkeer van verloren zoon Johan Wohlert. Maar de tour rondom het één na laatste album werd tevens overschaduwd door het vertrek van gitarist en mede oprichter Bo Madsen. De creatieve kern van Mew bestaat nu uit bassist Johan Wohlert, drummer Silas Utke Graae Jørgensen en Deense nachtegaal Jonas Bjerre. Live wordt het trio aangevuld met Mads Wegner (gitaar) en Nick Watts (toetsen en backing vocals). Muzine.nl sprak aan de vooravond van de nieuwe wereldtournee met bassist Johan Wohlert.

Slowdive: "We hadden geen idee dat zoveel jonge mensen ons nog googlen."

Maar liefst tweeëntwintig jaar na het laatste wapenfeit Pygmalion is de Britse band Slowdive, een van de boegbeelden van de shoegaze scene uit het begin van de jaren negentig, terug met nieuw werk. Het titelloze album is een prima plaat waarop Slowdive precies klinkt zoals te verwachten was, maar waarop dus ook weinig nieuws te horen is. Of dat erg is bespraken we aan de vooravond van de release in Amsterdam met zanger/gitarist Neil Halstead en drummer Simon Scott.

WHITE: Elektro-punk-indie-disco sensatie uit Glasgow.

Als een donderslag verscheen de uit Glasgow afkomstige band WHITE vorig jaar aan de Nederlandse hemel middels een cocktail van pulserende elektro-grooves, disco, indie, punk en funk,  de wortels stevig in de jaren tachtig, gecombineerd met een hedendaagse rauwe rocksound en vooral heel veel aanstekelijke popsongs. De Schotse band was, zonder ook maar iets te hebben uitgebracht, te zien op festivals als Eurosonic en Metropolis, en bij DWDD.  In mei zijn de Schotten terug in Nederland, maar ditmaal met een fonkelnieuw en meer dan uitstekend ontvangen debuutalbum, One Night Stand Forever ( recensie ) in de hand. Muzine.nl sprak aan de vooravond van die release in het Amsterdamse Backstage hotel met zanger Leo Condie en bassist en Lewis Andrew.

Jesca Hoop: "Er zitten fundamentele fouten in religies, die ervoor zorgen dat de mensheid niet samenkomt."

De Amerikaanse Jessica ‘Jesca’ Ada Hoop bracht alweer tien jaar geleden haar debuut Kismet uit. Sindsdien heeft ze nog vier solo albums uitgebracht, een album gemaakt met Iron & Wine’s Sam Beam en samengewerkt met onder meer Elbow’s Guy Garvey, Willy Mason en Shearwater. Een creatieve geest die gedijt bij samenwerkingen: ‘Ik zie mijn eigen albums niet als solo albums, ik werk altijd met mensen samen die mij helpen het geluid te krijgen waar ik naar op zoek ben.’

Video interview: Helge: "Ik schrijf eigenlijk de hele dag liedjes"

Video interview Helge: "Ik schrijf eigenlijk de hele dag liedjes"

Het nieuwe geluid van Booka Shade & Craig Walker (ex-Archive)

Het Duitse dance duo Booka Shade is met Galvany Street aan een nieuw hoofdstuk begonnen. De dance wordt min of meer vaarwel gezegd en ze gaan voor een meer pop-georiënteerde plaat met ex-Archive en Power Of Dreams-zanger Craig Walker. Ze waren ter promotie en voor een concert in Amsterdam en wij spraken met Craig en Arno Kammermeier over het nieuwe album, de samenwerking en nog veel meer.

Gregory Alan Isakov: “Ik ben zelf misschien wel de meest a-politieke persoon die ik ken."

De in Zuid-Afrika geboren Gregory Alan Isakov timmert als singer/songwriter al een flinke tijd aan de weg. Hij tourt momenteel door Europa naar aanleiding van zijn zesde album, een samenwerking met The Colorado Symphony Orchestra. Muzine.nl sprak met hem, over muziek, reizen, opgroeien in een ander land en waarom er een nummer op zijn laatste album vernoemd is naar onze hoofdstad.

Sleaford Mods: "Er zit nog zoveel meer in."

„Ik was zelf aanvankelijk ook niet heel enthousiast over het idee dat Andrew naast me op het podium zou komen staan. Ten eerste is hij langer dan ik en dan heeft hij nog zo’n enorme baseball cap op. Maar vanaf het eerste moment dat hij er bij was, is het van:  swhhhhsssshhh… Dat visuele aspect tilde onze act ineens naar een hoger niveau. En sindsdien gaat het hard.”

Jason Williamson, zanger en tekstschrijver van het duo Sleaford Mods uit het Engelse Nottingham, zit ontspannen achter een drankje in een Amsterdams café. Al een hele dag praat hij er met de pers en wordt vooral aan de tand gevoeld over zijn politieke overtuiging. De 46-jarige Brit zie eruit als een doorsnee sjofele jongere uit zijn land, op zijn opvallend kleurige sneakers na dan. „Ik ben een schoenenman”, grinnikt hij.

The Kik: "Laat ons maar ons eigen plan trekken."

Dave von Raven en Arjan Spies, als altijd de uithangborden van The Kik, zitten goed in hun vel wanneer we ze half december bezoeken in hun gloednieuwe oefenruimte annex studio annex kantoor onder het spoor van de voormalige Hofpleinlijn in Rotterdam-Noord. Buiten is het waterkoud, maar binnen staat de kachel aan en de koffie te pruttelen. Terwijl Dave en Arjan achter de piano gezellig keuvelen met Sven, het zoontje van Muzine-fotograaf Michel Mees (en jonge fan van The Kik), bouwt zijn vader op zijn gemak het decor op waartegen de fotoshoot met het tweetal zal plaatsvinden. Er wordt nog net geen warme chocolademelk en appeltaart met slagroom geserveerd, en het zal vast ook aan de vele nostalgische jaren zestig details liggen waarmee de ruimtes zijn aangekleed, maar de sfeer is warm en gemoedelijk wanneer we na een hilarische fotosessie gaan zitten voor de eigenlijke reden van ons bezoek: een interview over het nieuwe album van de (gewezen) Rotterdammers, Stad En Land en al wat verder ter tafel komt.

Bettie Serveert: Vijfentwintig jaar onderweg. Over toen en nu.

Twee mensen rennen zodra de deuren opengaan door de zaal, snaaien twee barkrukken bij de bar weg en zetten die pontificaal voor het podium. Ze kruipen er wat stram op en ziet ze denken: dit nemen ze ons niet meer af. Het jubilerend Bettie Serveert speelde onlangs in het eveneens jubilerende Rotown. Voor een wonderlijk gemêleerd gezelschap van fans uit de beginjaren - inmiddels vijftigers – én een jonge garde. De Betties vieren dat ze al vijfentwintig jaar samenspelen met een uitgebreide toer langs de Nederlandse podia. Daar spelen ze oud materiaal én liedjes van hun opvallend frisse elfde plaat Damaged Good. Een dubbelzinnige titel die refereert aan al die jaren die inmiddels zijn gepasseerd. Jaren waarin iedereen deukjes oploopt, maar door de wrijving ook alleen maar mooier gaan glanzen. In een verloren moment tussen maaltijd en soundcheck praat gitarist Peter Visser over toen – de jaren dat de band stormachtig doorbrak met debuutalbum Palomine - en nu, vijfentwintig jaar later.

Pages

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us