Interviews

Bettie Serveert: Vijfentwintig jaar onderweg. Over toen en nu.

Twee mensen rennen zodra de deuren opengaan door de zaal, snaaien twee barkrukken bij de bar weg en zetten die pontificaal voor het podium. Ze kruipen er wat stram op en ziet ze denken: dit nemen ze ons niet meer af. Het jubilerend Bettie Serveert speelde onlangs in het eveneens jubilerende Rotown. Voor een wonderlijk gemêleerd gezelschap van fans uit de beginjaren - inmiddels vijftigers – én een jonge garde. De Betties vieren dat ze al vijfentwintig jaar samenspelen met een uitgebreide toer langs de Nederlandse podia. Daar spelen ze oud materiaal én liedjes van hun opvallend frisse elfde plaat Damaged Good. Een dubbelzinnige titel die refereert aan al die jaren die inmiddels zijn gepasseerd. Jaren waarin iedereen deukjes oploopt, maar door de wrijving ook alleen maar mooier gaan glanzen. In een verloren moment tussen maaltijd en soundcheck praat gitarist Peter Visser over toen – de jaren dat de band stormachtig doorbrak met debuutalbum Palomine - en nu, vijfentwintig jaar later.

Roald van Oosten (ex-Caesar) verklaart zijn nieuwe album track-by-track

Volkomen uit het niets was daar vorig jaar opeens Oh Dark Hundred van Roald van Oosten, de man die met zijn band Caesar aan het eind van de jaren 90 samen met bands als Benjamin B en Johan verantwoordelijk was voor het succes van het label Excelsior Recordings. Van Oosten heeft er blijkbaar zin in, want nog geen jaar na Oh Dark Hundred meldt hij zich alweer aan het muzikale front met A Stir Is In The Air, een prachtige en vooral bevlogen plaat, met als thema de verhalen van schrijver Edgar Allan Poe. Muzikaal vliegt het alle kanten op; van de spaghetti western van het titelnummer tot de Radiohead-feel van Horror Story. En dan kunnen we natuurlijk een hele gewichtige recensie schrijven, maar misschien is het een beter idee om Van Oosten te vragen om zijn nieuwe plaat track-by-track toe te lichten.

Lambchop: 'Ik hoorde die hiphopgasten en dacht: wauw, ik moet uitvinden hoe ze dat doen'

Met het nieuwe album Flotus slaat Lambchop een nieuwe weg in. Dat zal even wennen zijn voor verstokte fans van de act die - terecht of onterecht - wordt gerekend tot de americana of alt-country. Elektronica domineert op Flotus, maar wat vooral opvalt op de nieuwe plaat van Kurt Wagner is het manipuleren van zijn stem. Dat zal de nodige discussie opleveren, begrijpt de artiest. In een gesprek met Muzine.nl legt hij uit waarom het zingen door een machine vol knoppen en presets volgens hem toch een creatieve uiting is.
'Ik hoorde die hiphopgasten en dacht: wauw, ik moet uitvinden hoe ze dat doen'

Red Snapper: 20 jaar na debuutalbum Prince Blimey

Red Snapper was altijd het buitenbeentje binnen de dancescene. De eerste niet-elektronische act op het pionierende electronica label Warp. De eerste die live drums en contrabas gebruikte in dance, breakbeat en drum 'n bass, nog voordat artiesten als Lamb, 4Hero en Roni Size & Reprazent dat deden. De plaat waar het allemaal mee begon, Prince Blimey, werd afgelopen september twintig en dat was de aanleiding voor de band om terug te kijken op het moeilijk in een hokje te stoppen debuut. Het album lijkt geen dag te zijn verouderd. Dat geldt voor de bandleden zelf echter niet… Een gesprek met mede-oprichter en drummer Richard Thair.

28 jaar Therapy? Één album tegelijk.

Therapy? is terug van nooit helemaal weggeweest. De Noord-Ierse punkrock band blijft stug doorgaan met albums uitbrengen en uitgebreid touren. De interesse in de band neemt weer toe, de albumverkopen stijgen en de concertzalen worden weer groter en voller. De gitaar van Andy Cairns gaat voorlopig nog niet aan de wilgen, al kwam het wel een keer heel dichtbij.

David Åhlén: “Ik ben mij er van bewust dat ik mezelf helemaal geef, maar dat is voor mij de enige manier.”

David Åhlén zit na zijn optreden als support van I Am Oak in Rotown in het gesloten restaurant achter het podium, slechts uitgelicht door twee nooduitgang bordjes. Heel toepasselijk aangezien zijn meest recente album Hidden Light heet. Wij hebben het in deze schemer over de twee belangrijkste dingen in Åhlén's leven: muziek en religie. En hoe die twee dingen onafscheidelijk zijn van elkaar. Een inspirerend gesprek met een bijzondere muzikant.

Bauer: over zijn nieuwe album, zijn oude band Bettie Serveert en vergaderen over sneakers.

Bauer is inmiddels al zeventien jaar de artiestennaam van Berend Dubbe. Ooit begon hij als drummer bij Nederlands indie-trots Bettie Serveert, maar in 1999 ging hij solo. Onlangs verscheen na bijna tien jaar radiostilte Eyes Fully Open, het vijfde Bauer album, maar zijn tweede echte solo plaat. Muzine.nl sprak in Amsterdam met hem over de lange weg naar zijn nieuwe plaat, zijn oude band en commercie binnen de muziek.
 

Silversun Pickups keert terug met lichtvoetiger geluid: ’Met de tijd veranderen onze interesses’

Dromerige refreintjes over beukende drums en een gitaarmuur die de hoogtijdagen van de grunge doet herleven. Dat is jarenlang het handelsmerk geweest van Silversun Pickups uit Los Angeles. Critici merken dan op dat het een Smashing Pumpkins-kloon is. Alsof de band daar dan ook bewust voor kiest.  „Onzin”, reageert zanger-gitarist Brian Aubert in gesprek met Muzine. Bovendien is het maar de vraag in hoeverre die observatie nog opgaat sinds het verschijnen van hun nieuwe plaat Better Nature eerder dit jaar. Een plaat die in aanpak en sound een stap opzij van de Pumpkins-achtige droomgrunge lijkt te zijn.

Two Door Cinema Club: Na een loodzware periode terug aan het front.

Na twee albums, uitputtende tours en alle bijhorende plichtplegingen was de pijp even helemaal leeg bij Two Door Cinema Club. Niet zo gek als je bedenkt dat de band zo ongeveer vanuit de schoolbanken de uitputtende gekte die de muziekwereld soms kan zijn, ingesleurd werd. Na een periode van broodnodige contemplatie zijn de Britten terug met Gameshow, weliswaar hun meest poppy album tot nu toe, maar tegelijkertijd één waar de hervonden levenslust vanaf spat. Muzine.nl sprak met het trio over die nieuwe plaat, en de kunst van het volwassen worden.

Aestrid: "De nieuwe plaat voelt misschien gemener en dreigender, maar het is wel echt."

De muziek van Aestrid uit Soest staat bol van de emotionele lading. En het lijkt wel of zanger-gitarist Bo Menning, bassist en toetsenist Jurriaan Sielcken en drummer Ray Kornet op hun nieuwe plaat Silver een manier hebben gevonden om nòg dieper te gaan dan zij al deden op de door critici bewierookte voorganger No Map Or Adress. En dat kan alleen door bij het opnemen van nieuwe nummers te streven naar een situatie waarin de band ook tot het uiterste kan gaan, vertelt Bo Menning. In één take opnemen is daarvan een onderdeel. Dit keer is daarnaast meer geëxperimenteerd met het schrijven van nieuwe nummers in de studio....

Pages

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us