Liverecensies

Door: Ronald Renirie op 29 Mar 2016
Spasmodique. Presentatie box All And More. Rotown, Rotterdam, review, recensie
De verwachtingen zijn hooggespannen wanneer Spasmodique rond de klok van tien het podium betreedt in een stijf uitverkocht Rotown. Een thuiswedstrijd voor de band die aan de zoveelste comeback bezig is, maar ditmaal met een goede reden. De Rotterdammers, onder leiding van een gedreven zanger Mark Ritsema, presenteren vanavond hun lijvige verzamelbox All And More. Maar liefst dertien schijfjes telt dit indrukwekkende overzicht van het oeuvre van de band die met hun donkere swamprock vooral opzien baarde tussen 1986, met de titelloze debuut-EP, en het voorlopige afscheid in 1992, toen het viertal na drie uitstekende albums 'definitief' afscheid nam via hun Curtains-optreden in De Vlerk in Rotterdam. Dit afscheidsoptreden is overigens in zijn volle glorie aanwezig in de verzamelbox, verdeeld over twee dvd-schijfjes, en laat een band zien die...
Door: Ronald Renirie op 11 Mar 2016
Eefje de Visser. Lantaren Venster, Rotterdam. recensie, review, 10/03/2016
De 26-jarige Tessa Douwstra is erg onder de indruk als ze met haar band Luwten het podium van het Rotterdamse Lantaren Venster betreedt. Douwstra (die ook speelt in Wooden Saints) vertelt enigszins bedeesd dat dit pas het vierde optreden is met haar band, en dat ze zo blij is dat ze door Eefje de Visser gevraagd is om mee op tour te gaan. Bescheidenheid als middel om het publiek voor je winnen, heet dat dan. En dat lukt. Luwten is een trio dat charmante, enigszins rammelende elektronische popliedjes maakt met een vleugje triphop. Later dit jaar verschijnt een volledig album, en liedjes als Elements Of Surprise maken duidelijk dat we hier zeker met een belofte te maken hebben. Zo bleu als Douwstra en haar band overkomen, zo zelfverzekerd is Eefje de Visser vanavond. Na drie...
Door: Wim du Mortier op 09 Mar 2016
!!! (Chk Chk Chk), Tolhuistuin, Amsterdam, o7/03/2016, recensie, review
De zanger van Stereolad is een lange slungel met een krullenbol. Hij draagt een veel te strak licht blauw jurkje met ruitmotief, met zakken aan de voorzijde. Zoals een kleuter een meisje zou tekenen. Je moet direct denken aan Billy Corgan, ooit op Metropolis. Nou, vooruit, het misstaat deze slungel niet eens, al ziet hij er met die grote zwarte instappers eronder wel een beetje mal uit. Tussen opzwepende en lang uitgesponnen krautrock nummers door zet hij een hoog stemmetje op en bedankt het publiek telkens weer met 'merci beaucoup'; maar dan Frans met een zwaar aangezet Amerikaans accent. Maar wacht eens even, heeft hij daar op zijn linkerarm geen tattoo met drie uitroeptekens? Verrek, hij lijkt wel erg veel op de zanger van !!! Een band die zijn eigen voorprogramma verzorgt. Hoe gek kun je...
Door: Ronald Renirie op 03 Mar 2016
Bloc Party. Oscar. Rina Mushonga. Q-Factory, Amsterdam, 02/03/2016
De van oorsprong Belgische muziekmaatschappij [PIAS] timmert als vanouds lekker aan de weg. In navolging van het moederschip presenteert de Nederlandse tak vanavond in de Q-Factory hun visitekaartje met twee bands die het de komende periode moeten gaan doen en een oudgediende: Oscar, Rina Mushonga en Bloc Party. Rina Mushongha is geboren in India, terwijl haar Nederlands/ Zimbabwaanse ouders haar in Londen opvoedden. Het kan aan de zaal liggen, maar het geluid is gedurende de eerste twee songs erbarmelijk, maar zodra dat euvel verholpen is, komt de mix van elektropop, wereldmuziek, triphop en indiepop meteen tot zijn recht. Mushongha is een overtuigende podiumverschijning met...
Door: Fabian Hofland op 01 Mar 2016
Tindersticks. De Doelen, Rotterdam. 28/02/2016
Het programmeren van een goed voorprogramma is een kunst die de laatste jaren verloren lijkt te zijn gegaan. De support act is vaak een bandje dat zonodig gepushed moet worden door de maatschappij of, nog erger, een bandje uit de lokale oefenruimte al dan niet neergezet om wat subsidiegeld op te strijken. Christine Ott is daarom een verademing. De timide Française komt op en neemt plaats achter een kleine piano die klinkt als een theremin. Het blijkt een Ondes Martenot te zijn. Ontworpen door Maurice Martenot in 1918 en het combineert piano met electronisch opgewekte tonen waarvan de intensiteit, evenals bij een theremin, wordt bediend met de linkerhand, in dit geval in een klein laatje aan de voorkant. De muziek van Ott is al even wonderlijk als het instrument waarmee het gemaakt wordt. Het is deels Satie, maar door de...
Door: Rene Oonk op 29 Feb 2016
Cross-Linx Festival 2016. De Doelen, Rotterdam. 27/02/2016
Langzaam vult de foyer van de Doelen zich, deze zaterdagavond; het startpunt van het Cross Linx festival dat op papier een hele fijne avond belooft te worden. Het aanwezige publiek wordt muzikaal wakker gemaakt door Perhaps Contraption, een Londens blazers ensemble 'nieuwe stijl' dat vooral populaire indie nummers een marching band-jasje geeft. Het strakke schema biedt echter geen tijd om er lang bij stil te staan; On Filmore staat in de startblokken in de Jurriaanse zaal, het kindje van bassist Darin Gray en Glenn Kotche (de man achter de drums bij Wilco). De hele set klinkt alsof er ad lib gemusiceerd wordt, met Kotche op...
Door: Frank Heythuysen op 25 Feb 2016
Massive Attack.Klokgebouw, Eindhoven.
Officieel bestaat Massive Attack nog uit de twee oerleden 3D en Daddy G. In het Eindhovense Klokgebouw stond woensdag 24 februari een grote band en verschenen tal van gastvocalisten op het podium. Massive Attack voerde een precisiebombardement uit in het Klokgebouw, waarbij men een collateral damage van 50 euro entree voor lief diende te nemen. Er zit in elk geval geen sleet op Bristol's finest, sinds jaar en dag aangevoerd door Robert del Naja (3D) en Grant Marshall (Daddy G), die bij dit optreden een bijrol vervulde, slechts sporadisch de microfoon ter hand nam en lichtjes ongeïnteresseerd overkwam.. Massive Attack was met groot materieel uitgerukt. Een...
Door: Ronald Renirie op 18 Feb 2016
Half Moon Run, Aidan Knight. Paradiso, Amsterdam, 16/02/2016. review, recensie
Ze hebben het maar getroffen, die bandjes uit Canada. Waar de Nederlandse regering er al jaren geleden voor gekozen heeft om het subsidiebeleid ten opzichte van bandjes langzaam de nek om te draaien, steunt de Canades regering het exportproduct muziek als nooit tevoren. En met resultaat. Bands als Viet Cong, Holy Fuck, The Besnard Lakes, Cheatahs en uiteraard Arcade Fire wisten de afgelopen jaren voet aan de grond te krijgen op het Europese vasteland. Beide bands die vanavond in Paradiso spelen, hebben hun debuutalbum net als vele andere bands gemaakt met financiele steun van Canada Music Fund, een initiatief van de Canadese regering om het culturele muzikale erfgoed van het...
Door: Frank Heythuysen op 01 Feb 2016
Echo And The Bunnymen, De Muziekgieterij, Maastricht, recensie, review
De doortocht van Echo & the Bunnymen op het Bruis Festival Maastricht, september vorig jaar, werd op gemengde reacties onthaald. Technische problemen en een daardoor ontstemde zanger, plus strikt gehandhaafde geluidsnormen van gemeentewege, stemden dat optreden niet tot ieders genoegen. Een half jaar later krijgen de Liverpudlians een herkansing in de Muziekgieterij, het fraaie poppodium in de Limburgse hoofdstad. Voorafgaand smaakt support act Nairobi Golf Kid naar méér dan het stief half uurtje dat deze jonge Nederlandse band krijgt toebedeeld. De funky ritmiek, door afrobeat en Krautock beïnvloede nummers en het donkere timbre in de stem van zanger/gitarist Thije Kor, krijgen zowaar een open doekje van het publiek. Met Lost Shark heeft Nairobi Golf Kid minimaal één prijsbeest in handen. Het uitchecken meer dan waard, heet dat dan. Een optreden van Echo & the Bunnymen staat of valt doorgaans met de luimen van...
Door: Ronald Renirie op 27 Jan 2016
The Maccabees. Paradiso, Amsterdam. 26/01/2016, liverecensie, live verslag, recensie
De uit Londen afkomstige band The Maccabees krijgt al sinds hun debuutalbum Colour It In (2007) de loftrompet afgestoken in hun thuisland, maar in Nederland wilde het allemaal maar niet echt van de grond komen. Tot platenmaatschappij Caroline de band vorig jaar oppikte met hun vierde album Marks To Prove It, een groeiplaatje dat tijd nodig heeft, en uitermate moeizaam tot stand kwam. Het vijftal ging precies op het verkeerde moment de studio in, met als gevolg dat de band elkaar de tent uit vocht, en zanger Orlando Weeks letterlijk verklaarde dat hij dacht dat Marks To Prove It wel eens de zwanenzang van zijn band zou kunnen zijn. Maar daar blijkt vanavond in de hoofdstedelijke poptempel Paradiso helemaal niets van, sterker nog,  The Maccabees doen eigenlijk alles goed vanavond...

Pages

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us