Over het hoofd

The Longcut - A Call And Response (2006)

Ontzettend goede platen die ooit ten onrechte over het hoofd zijn gezien krijgen alsnog de welverdiende aandacht.

Sommige bands blijven voor altijd in het ondergrondse, worden stelselmatig over het hoofd gezien of simpelweg vergeten. The Longcut kan daar over meepraten. De band is in 2002 opgericht in Manchester en vermengt in haar muziek (en niet zelden in één nummer) invloeden van Joy Division, The Fall, Sonic Youth en Happy Mondays. In 2003 leidden hun experimenten met goedkope drummachines tot een redelijk unieke sound en een wat ongebruikelijke podiumopstelling. Het originele geluid en de energieke optredens leverde hen in 2004 een platencontract op. Al snel werden Stuart Ogilvie, Lee Gale en Jon Fearon binnengehaald als (de zoveelste) redders van rock ’n roll; zij zouden het aangezicht van de indierock voorgoed veranderen. Maar zover is het echter nooit gekomen, want net toen bekendheid binnen handbereik leek, verdween The Longcut alweer in de anonimiteit.

Maar nu even terug naar het onderwerp. In 2006 komt debuutalbum A Call And Response uit. Een emotioneel geladen mix van postrock, indierock en electro. Het album is geproduceerd door Jonny Dollar, de man die verantwoordelijk is voor Massive Attack’s Blue Lines en is gemixt door TV on the Radio’s David Sitek. Het album slaat bij de Britse muziekpers in als een bom.Het album opent met A Last Act Of Desperate Men in de voor de band kenmerkende onstuimige stijl: een gelaagd nummer opgebouwd uit het effectieve gitaarwerk van Lee Gale, de vervormde bas van Jon Fearon en het staccato drumwerk, de altijd aanwezige toetsen en screamo zang (Fugazi!) van Stuart Ogilvie. A Last Act Of Desperate Men klinkt zoals de titel doet vermoeden: catchy, melodieuze in lo-fi gedrenkte ADHD indie punk, die doet denken aan geestverwanten Yourcodenameis:milo en Figurines. Indie punk met een cafeïne-injectie, maar dan iets sneller.Transition bouwt langzaam op. De fuzzy bas, rauw drumwerk en sprankelende gitaartjes zwellen voortdurend aan. Maar hier is geen plaats voor eindeloos en vermoeiend ge-tease, zoals soms bij Explosions in the Sky of Mogwai het geval is. Nee, Transition blijft, net zoals de overige nummers op het album, consequent down to earth.Gravity In Crisis is een ander scharnierpunt op het album. Dit nummer illustreert perfect dat Gale’s gitaarspel niet al te technisch en ingewikkeld is, maar wel degelijk creatief en resultaatgericht. Hij lijkt eerst te zoeken naar dat ene akkoordje, om deze vervolgens, via een gestage opbouw, om te zetten in een herkenbare, melodieuze gitaarlijn. Filmisch en hypnotiserend.In het door Joy Division geïnspireerde A quiet Life (wat een heerlijk Sisters of Mercy riedeltje en wat een gruwelijk stuwende bas!) klinkt Ogilvie welhaast als een perfecte symbiose van Ian Curtis en drummer Stephen Morris.A Tried and Tested Method is daarentegen een opvallend ingehouden en melancholieke pop-parel, waarmee The Longcut aangeeft wel degelijk te kunnen temporiseren, zonder aan urgentie en kracht in te boeten.

Naast de genoemde ijkpunten zijn er ook enkele rustmomenten die mogelijk, afhankelijk van je persoonlijke stemming, bestempeld kunnen worden als saai. Over het geheel genomen is A Call And Response echter een verborgen juweeltje, dat blijvend over het hoofd zal worden gezien of simpelweg vergeten zal worden. A Call And Response is geen sell out, geen crowd pleaser, maar een groeibriljant, die wave, postrock en een hypnotiserende (en dansbare) vibe op amorfe wijze consequent bijeen houdt. Dit album verdient simpelweg meer erkenning.

En nu?: 

Na hun laatste wapenfeit in 2009 (het prima ontvangen album Open Hearts) werd het wat stil rond de band. Vrij recentelijk heeft de band weer een teken van leven gegeven. Het drietal is momenteel druk bezig met een derde studioalbum.

Label: 

Deltasonic Records

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us