Recensie

Amen Dunes - Freedom

Amen Dunes - Freedom, recensie, review

Soms zijn er platen die je na een eerste luisterbeurt direct omverblazen. Freedom van Amen Dunes is zo’n plaat. Amen Dunes is het alter ego van de Amerikaan Damon McMahon, die zich met zijn psychedelische freak folk altijd in de obscuriteit heeft bevonden, maar telkens met het uitbrengen van een nieuwe plaat een stukje toegankelijker werd en een groter publiek wist aan te spreken door steeds een andere weg in te slaan, en zich telkens liet omringen door een goed gekozen groepje muzikanten. De alom bejubelde voorganger Love, bijgestaan door leden van Iceage en Godspeed You!Black Emporer, was hier al een goed voorbeeld van.

Ook voor Freedom heeft McMahon een uitstekende groep muzikanten om zich heen verzameld, waaronder drummer Parker Kindred (Antony & The Johnsons), bassist Gus Seyffert (Beck) en Delicate Steve, vakkundig geproduceerd door Chris Coady (Beach House). De totstandkoming van Freedom was er een van vallen en opstaan. Tijdens het schrijfproces kreeg McMahon namelijk te horen dat zijn moeder terminaal ziek was waardoor het uiteindelijk drie jaar heeft geduurd voordat de plaat af was. Freedom kan in deze context gezien worden als een afscheid van het verleden en een zoektocht naar zijn identiteit, waarbij hij naast zijn terminale moeder gebeurtenissen uit zijn jeugd de revue laat passeren die hem gevormd hebben tot wie hij nu is. Zijn moeizame relatie met zijn vader, drugsverslaafde vrienden die in de gevangenis terecht kwamen en een gevallen surfheld.

Thematisch gezien blijft Amen Dunes dus dicht bij zichzelf; heerlijk melancholisch en donker. De grootste verandering zit hem dan ook in de verrassend frisse en opgewekte sound. McMahon schakelt moeiteloos van feestelijke dansnummers (Blue Rose, Calling Paul the Suffering) via ingetogen indierock songs in hetzelfde straatje als The War On Drugs en Kurt Vile (L.A., Freedom) naar folk-achtige ballads (Believe) zonder aan geloofwaardigheid in te boeten. Grootste troef van Amen Dunes op Freedom is echter zijn fantastische stemgeluid, dat helderder dan ooit klinkt. Een heerlijke soulvolle vibrato, soms een tikketje ongemakkelijk, maar buitengewoon intrigerend. Je vraagt je dan ook af waarom hij deze al die jaren zo verborgen wist te houden. Amen Dunes lijkt met zijn meest persoonlijke album tot nu toe definitief te zijn doorgebroken, want wat is dit een prachtige plaat geworden. Noteer deze maar vast voor de eindejaarslijstjes.

RICARDO VAN DER VELD

Label: 

Sacred Bones / Konkurrent

Muzine Beoordeling: 

9

Meer Album Recensies

  • Villagers - The Art Of Pretending To Swim
  • The Sha La Das, Love In The Wind, review, recensie
  • We Were Promised Jetpacks, The More I Sleep The Less I Dream, review, recensie
  • Low, Double Negative, review, recensie
  • Pale Waves, My Mind Makes Noises, review, recensie
  • Honey Hahs, Dear Someone Happy Something, review, recensie
  • The Breath, Let The Cards Fall, review, recensie
  • Anemone, Silverstar, recensie, review
  • Morjak, Vrij Vliegen Vissen, recensie, review
  • Tunng, Songs You Make At Night, recensie, review
  • The Love Language, Baby Grand, review, recensie
  • Spider Bags, Someday Everything Will Be Fine, review, recensie
  • The Magic Numbers - Outsiders, recensie, review
  • Girls Names, Stains On Silence, recensie, review
  • Sink Ya Teeth, ST, review, recensie

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us