Recensie

Cage The Elephant - Unpeeled

Cage The Elephant - Unpeeled, recensie, review

We kennen het fenomeen al onder veel namen: Naked, Unplugged, Stripped, maar Unpeeled is zeker een leuke variant. Heeft overigens niks te maken met John Peel voor zover ik heb kunnen nagaan, maar die is dan ook al even dood. Dat kan gelukkig niet gezegd worden van Cage The Elephant! Met Unpeeled brengen zij sinds 2009 hun vijfde album uit. Hoewel ze inmiddels genoeg materiaal hebben voor een Greatest Hits album en Unpeeled vol staat met bekend werk van CTE, mag het album zo niet gezien worden. En terecht, want op het bijna anderhalf uur durende monument zijn de nummers afgebroken tot op het bot en vervolgens weer opgebouwd tot gelaagde akoestische versies, die zijn geregistreerd tijdens live-concerten, waarbij strijkers soms net dat beetje extra geven – bijvoorbeeld op Too Late To Say Goodbye of op The Stranglers’ cover Golden Brown.

Met Unpeeled geeft CTE een visitekaartje af. De band staat bekend om indrukwekkende live-optredens, maar die zijn doorgaans van een andere orde, lees: veel luider. Op Unpeeled zet de band een eigentijds geluid neer met een vintage finish. Het resultaat is dat de nummers vertrouwd klinken (voor fans sowieso) zonder dat het stoffig is. Achttien eigen nummers zijn aangevuld met drie covers, die de band zich alle drie heeft eigengemaakt waardoor ze zeker interessant zijn. Eerdergenoemde Golden Brown klinkt als een akoestische punkversie, wat wel grappig is aangezien The Stranglers hun punkstatus verloren door het uit te brengen. Instant Crush klinkt wat mij betreft beter van CTE dan van Daft Punk en ook Whole Wide World van new waver Wreckless Eric klinkt als nieuw. Dat het eigen werk ook fris en anders klinkt is alleen maar een extra opsteker. Neem Sweet Little Jean, of Telescope, die in deze versie lekker uit de verf komen, wederom niet in de laatste plaats door de strijkarrangementen.

Unpeeled duurt lekker lang maar gaat niet vervelen. Dat het op de live-opnamen niet storend is, komt door de fijne mix. CTE trapt goed af met Cry Baby en weet het niveau vast te houden tot heerlijke hekkensluiter Right Before My Eyes. Liefhebbers van de 70’s kunnen met Unpeeled een instant klassieker toevoegen aan hun collectie zonder dat die uit de toon valt. Mocht je niet van de 70’s houden, ook geen probleem, want Unpeeled is stiekem eigenlijk tijdloos, wat ervoor zorgt dat het album met elke luisterbeurt beter wordt. 

THEO STEPPER

Label: 

RCA / Sony Music

Muzine Beoordeling: 

7

Meer Album Recensies

  • Metz - Strange Peace, recensie, review
  • Prophets Of Rage - Prophets Of Rage, recensie, review
  • Wolf Alice - Visions Of A Life, recensie, review
  • Intergalactic Lovers - Exhale, recensie, review
  • Frightened Rabbit - Recorded Songs EP, recensie, review
  • Bark Psychosis - Hex, recensie, review
  • Dinner - New Work, recensie, review
  • Gun - Favourite Pleasures, recensie, review
  • David Ramirez - We're Not Going Anywhere, recensie, review
  • Lali Puna - Two Windows, recensie, review
  • Fink - Resurgam, recensie, review
  • Foo Fighters - Concrete And Gold, recensie, review
  • Nothing But Thieves - Broken Machine, recensie, review
  • Death From Above - Outrage! Is Now, recensie, review
  • Razz - Nocturnal, recensie, review

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us