Recensie

Everything Everything - A Fever Dream

Everything Everything - A Fever Dream, recensie, review

Art-rockers Everything Everything uit Manchester zitten in een lekkere flow. Hun vorige album Get To Heaven ligt ons eigenlijk nog vers in het geheugen en hier is al weer de opvolger A Fever Dream. En het mooie is dat er geen teken van een inzinking in zicht is. De nieuwe langspeler is weer een duidelijke stap in de ontwikkeling van Everything Everything. Inmiddels is hun soms te ingewikkelde springerige muzikale aanpak, die Man Alive uit 2010 nog kenmerkte, bijna uit het zicht verdwenen. Nog steeds zetten puntige ritmes de toon, maar er wordt niet meer geëxperimenteerd met constructies die voor leken amper te volgen zijn. De band van nu is stukken volwassener en heeft het schrijven van puntgave en tegendraadse pop inmiddels stevig in de vingers. En toch klinkt het ontegenzeggelijk als Everything Everything en blijft de eigen stijl gehandhaafd. Samengevat: de Britten zijn flink toegankelijker geworden zonder platvloers te worden of de eigen identiteit te verliezen. Chapeau!

Op A Fever Dream slaagt de band erin om op het oog ingewikkelde liedjes toch vreselijk aanstekelijk te maken met meebrul refreinen die zich razendsnel diep in je brein nestelen. Muziek waar je kippenvel van krijgt en die ondanks de drukte onverwachts dansbaar blijkt.

De nieuwe plaat trapt ijzersterk af met Night Of The Long Knives. Zo’n nummer waar je je over verwondert hoe zo’n rare opbouw van een song je toch snel bekend voor komt, vooral dankzij een prachtig uit de bocht vliegend refrein. Met daarin het punkrock trucje waarbij het accent op de tweede tel ligt. Elke keer als dat voorbij komt klinkt het als een vreugdesprongetje. Andere pareltjes zijn Good Shot Good Soldier – met weer zo’n wonderschoon refrein - en Ivory Tower waarin stevig gitaarwerk in de barokke climax doet denken aan Sparks.

De kopstem van voorman Jonathan Higgs is er zo een waar je of van gaat houden, of vreselijk gaat haten. En zijn voordracht is stevig theatraal. Rond de release van A Fever Dream gaan bandfoto’s rond waarop de leden maskers dragen. En eigenlijk past dat wel, want dat theatrale in de voordracht en de soms bombastische climaxen in de nummers doen onwillekeurig denken aan de uit de klauwen lopende kunstzinnigheid van Peter Gabriel in zijn Genesis-periode.

Daar staat tegenover dat A Fever Dream vol staat met prachtige liedjes die bol staan van tegendraadse creativiteit. Met teksten waarin bizarre taferelen worden geschilderd. En met een sound gedomineerd door stevig baswerk, warme synths en gitaarriffs die we voor het laatst zo effectief in de barokke jaren zeventig rock hoorden. Muziek die je voortdurend aangenaam op de huid zit, om te ontdekken en je langzaam door te laten veroveren.

WIM DU MORTIER

Label: 

RCA / Sony Music

Muzine Beoordeling: 

8

Meer Album Recensies

  • Metz - Strange Peace, recensie, review
  • Prophets Of Rage - Prophets Of Rage, recensie, review
  • Wolf Alice - Visions Of A Life, recensie, review
  • Intergalactic Lovers - Exhale, recensie, review
  • Frightened Rabbit - Recorded Songs EP, recensie, review
  • Bark Psychosis - Hex, recensie, review
  • Dinner - New Work, recensie, review
  • Gun - Favourite Pleasures, recensie, review
  • David Ramirez - We're Not Going Anywhere, recensie, review
  • Lali Puna - Two Windows, recensie, review
  • Fink - Resurgam, recensie, review
  • Foo Fighters - Concrete And Gold, recensie, review
  • Nothing But Thieves - Broken Machine, recensie, review
  • Death From Above - Outrage! Is Now, recensie, review
  • Razz - Nocturnal, recensie, review

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us