Recensie

Frankie Cosmos - Vessel

Frankie Cosmos - Vessel, recensie, review

Frankie Cosmos aka Greta Kline is op haar zestiende muziek gaan maken en heeft, met nieuweling Vessel meegeteld, maar liefst 52 (!) releases op haar naam staan. Dat is alleen al een verhaal waard, maar dan is ze ook nog dochter van acteursechtspaar Kevin Kline en Phoebe Cates, én had ze een in de Brooklyngossip veel besproken relatie met Aaron Maine,  de zanger van Porches. Ja ja, dan zitten we allemaal rechtop en verwachten een plaat te horen te krijgen van een over het paard getild meisje dat er eigenlijk niks van kan. Die indruk wordt nog eens versterkt als je leest dat ze in haar liedjes haar diepste zielenroerselen blootlegt en het is alsof je in haar dagboek bladert. Mijn hemel, wat een treurnis.

Goed, we zetten Vessel op. Greta heeft een zachte, beetje hese stem die af en toe even blokkeert. Het klinkt of ze nauwelijks boven de - overigens puik musicerende - band uitkomt. Inderdaad, je hoort een jonge dame zingen over alledaagse zaken. Een beetje dromerig, maar ook over liefde en het leven en verrek, misschien zitten er eigenlijk wel serieuze feministische thema’s achter. Die liedjes klinken al even naïef. Ze moet soms frutselen om ze nog in het metrum te krijgen; de betekenis is kennelijk toch belangrijker voor haar dan de vraag of het muzikaal ook allemaal wel lekker klopt. Net zo slacker als Courtney Barnett, maar die is op dat punt toch stukken vaardiger. En de band rond Kline strompelt over de tempowisselingen in Being Alive en Cafeteria, zoals je een beginnende band dat hoort doen in een oefenruimte.

Maar dan komt toch de verrassing. Al die kneuterige elementen bouwen samen aan aan de charme van deze plaat-met-het-hart-op-de-tong. Charme die het beste tot uiting komt in mooie melodieuze oorwurmen als Being Alive, Jesse, Same Thing, Apathy en This Stuff. Het is niks voor boze mannen van middelbare leeftijd die hechten aan perfectie. Al zullen die er ook voor vallen als ze hun vrouwelijke kant eens een kans zouden geven. Maar voor alle anderen is Vessel een reuzeleuke coming-of-age-plaat met maar liefst 18 korte liedjes in het zachte lo-fi slacker-genre waarin ook jij je diepste gevoelens zult herkennen.

WIM DU MORTIER

Label: 

Sub Pop / Konkurrent

Muzine Beoordeling: 

7

Meer Album Recensies

  • Estrons, You Say I’m Too Much, I Say You’re Not Enough, review, recensie
  • Fucked Up, Dose Your Dreams, review, recensie
  • Kristin Hersh, Possible Dust Clouds, recensie, review
  • The Sore Losers, Gracias Señor, review, recensie
  • Mudhoney - Digital Garbage, recensie, review
  • The Joy Formidable - AAARTH, recensie, review
  • Satellite Stories - Cut Out The Lights, recensie, review
  • Therapy?, Cleave, recensie, review
  • Blackboxred, Salt In My Eyes, review, recensie
  • Roosevelt, Young Romance, review, recensie
  • Lydmor, I Told You I'd Tell Them Our Story, review, recensie
  • Black Honey - Black Honey, recensie, review
  • Villagers - The Art Of Pretending To Swim
  • The Sha La Das, Love In The Wind, review, recensie
  • We Were Promised Jetpacks, The More I Sleep The Less I Dream, review, recensie

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us