Recensie

Ghostpoet - Dark Days & Canapés

Ghostpoet - Dark Days & Canapés, recensie, review

Er is een hoop gebeurd sinds het vorige album van Ghostpoet: de vluchtelingencrisis, Trump en Brexit. Het komt allemaal wel heel dichtbij huis voor de in Engeland geboren Obaro Ejimiwe en dat verklaart waarom dit album aanzienlijk donkerder is dan zijn voorganger. Met titels als End Times, (we’re) Dominoes en vooral Immigrant Boogie is het duidelijk dat Ghostpoet iets te melden heeft over de stand van zaken in deze wereld. Zijn albums zijn nooit heel luchtig, maar Dark Days + Canapés is wel met afstand zijn donkerste en meest beklemmende plaat. Zijn trage spreek-zang met wat gruizige stem en dikke Londonse accent klinkt niet alleen intrigerend, maar maakt ook dat je extra goed moet luisteren om hem te verstaan en daardoor komen de teksten zo mogelijk nog harder binnen. Een tekst als I was dreaming of a better life, With my two kids and my lovely wife, But I can't swim and water's in my lungs (uit Immigrant Boogie) gaat je niet in je koude kleren zitten.

Muzikaal wordt de lijn doorgetrokken die met vorig album Shedding Skin werd ingezet. Nauwelijks nog geprogrammeerde beats of muziek uit een laptop, maar voornamelijk echte drums en instrumenten. Rollende bassen, dik aangezette piano akkoorden, violen en meestal a-typisch ingezette elektrische gitaar. Aan de ene kant rockt de plaat behoorlijk, zoals het groovende Freakshow, met zijn venijnige gitaaruitbarstingen, en de onbetwiste uitschieter van de plaat, het eerder genoemde Immigrant Boogie, dat je direct bij je strot grijpt en pas lang na afloop van het nummer zijn grip weer los laat.
De andere kant zijn de ingetogen, en meer introverte, nummers zoals het heerlijk deinende Trouble + Me met zijn subtiel toegevoegde dames vocalen, het Radiohead-achtige Blind As A Bat… en het bijna opgewekte, naar een spaghetti western klinkende Woe is Meee dat hij samen met Massive Attack’s Daddy G maakte. Daar tussen bevindt zich nog een derde variant, een onheilspellend, pulserend soort midtempo songs die ik niet anders kan omschrijven dan typisch Ghostpoet. Het zijn vaak de nummers waar de elementen onderling zich niet allemaal aan hetzelfde tempo lijken te willen houden, of het nou de extra lome voordracht is van Ejimiwe in afsluiter End Times, de combinatie van gedreven drumwerk versus minimale piano aanslagen in Many Moods At Midnight of de gitaren en piano van Live > Leave die allemaal even hard om je aandacht vechten zonder al te veel oog te hebben voor elkaar.

Dark Days & Canapés is een plaat met een verhaal, een kop en een staart, en weet binnen krap drie kwartier zijn eigen wereld te scheppen. Ghostpoet is een artiest die niet alleen per plaat beter wordt, maar ook interessanter. Het lijkt of hij steeds meer vertrouwen krijgt in wie hij is als artiest en steeds beter wordt in het vertalen van zijn visie naar sterke, fascinerende songs. Het is absoluut nog steeds dezelfde man als op zijn debuut Peanut Butter Blues And Melancholy Jam, maar de twee albums zijn mijlenver van elkaar verwijderd qua teksten, arrangementen en diepgang. Alles klopt aan deze plaat en ik kan dan ook niets anders doen dan dit album de volle score te geven. Wat een geweldig album!

FABIAN HOFLAND

Check de indrukwekkende video van Immigrant Boogie hier.

Label: 

[PIAS] Recordings

Muzine Beoordeling: 

10

Meer Album Recensies

  • Metz - Strange Peace, recensie, review
  • Prophets Of Rage - Prophets Of Rage, recensie, review
  • Wolf Alice - Visions Of A Life, recensie, review
  • Intergalactic Lovers - Exhale, recensie, review
  • Frightened Rabbit - Recorded Songs EP, recensie, review
  • Bark Psychosis - Hex, recensie, review
  • Dinner - New Work, recensie, review
  • Gun - Favourite Pleasures, recensie, review
  • David Ramirez - We're Not Going Anywhere, recensie, review
  • Lali Puna - Two Windows, recensie, review
  • Fink - Resurgam, recensie, review
  • Foo Fighters - Concrete And Gold, recensie, review
  • Nothing But Thieves - Broken Machine, recensie, review
  • Death From Above - Outrage! Is Now, recensie, review
  • Razz - Nocturnal, recensie, review

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us