Recensie

Orchestral Manoeuvres In The Dark (OMD) - The Punishment Of Luxury

Orchestral Manoeuvres In The Dark (OMD) - The Punishment Of Luxury, recensie, review

In de Clash tussen Muzine.nl’s  Ronald Renirie en Fabian Hofland over het onlangs verschenen werkstuk van Arcade Fire werd nog uitgebreid gesproken over de heimwee die je kunt hebben naar de muziek een band, voordat een twijfelachtige wending plaatsvond. Ongetwijfeld heel herkenbaar voor veel mensen, en voor mij gaat dat ook op voor Orchestral Manoeuvres In The Dark (OMD). Met name hun tweede lp Organisation uit 1980 ging er lekker bij me in. Die kon je gewoon draaien na Faith van The Cure zonder je zwartgallige bui te verliezen. Heerlijk!  Daarna ging het pijnlijk bergafwaarts met Andy McCluskey en Paul Humphreys en teisteren ze ons nu nog met van die plakdeuntjes in de supermarkt.

Maar er blijft altijd hoop. En dus luisteren we vol goede moed naar de nieuwe plaat van de Britten, The Punishment Of Luxury. „Op dit album hebben we het voor elkaar gekregen mooie dingen te maken van random geluiden en repetitieve patronen. Het probleem is: we kunnen het niet laten om een catchy melodie te schrijven”, zegt Andy McCluskey over deze nieuwe plaat. En het moet gezegd:  The Punishment Of Luxury  klinkt eigentijds. OMD probeert niet door oude sounds te gebruiken vast te houden aan wat ooit was. We horen dus moderne elektronica, vette beats en bijna dubstep-achtige effecten terug, maar dan toegepast in typisch OMD-composities.
Ontegenzeggelijk hebben de heren een goed ontwikkeld gevoel voor een popdeun. Wat je terughoort in nummers als Isotype en het titelnummer. Helaas klinkt het op The Punishment Of Luxury allemaal wat plichtmatig en flets. En dan verwordt het tot van die deuntjes die je irritant achtervolgen na een bezoek aan de supermarkt, zoals What Have We Done of Kiss Kiss Kiss Bang Bang Bang (alleen die tekst al…). Ronduit wansmakelijk wordt het als OMD in het nummer La Mitrailleuse oorlogsgeweld gebruikt als een soort ritmebox. Bah. En dus blijven we alsnog opgezadeld met die heimwee naar vroeger…

WIM DU MORTIER

Label: 

Sony

Muzine Beoordeling: 

3

Meer Album Recensies

  • Metz - Strange Peace, recensie, review
  • Prophets Of Rage - Prophets Of Rage, recensie, review
  • Wolf Alice - Visions Of A Life, recensie, review
  • Intergalactic Lovers - Exhale, recensie, review
  • Frightened Rabbit - Recorded Songs EP, recensie, review
  • Bark Psychosis - Hex, recensie, review
  • Dinner - New Work, recensie, review
  • Gun - Favourite Pleasures, recensie, review
  • David Ramirez - We're Not Going Anywhere, recensie, review
  • Lali Puna - Two Windows, recensie, review
  • Fink - Resurgam, recensie, review
  • Foo Fighters - Concrete And Gold, recensie, review
  • Nothing But Thieves - Broken Machine, recensie, review
  • Death From Above - Outrage! Is Now, recensie, review
  • Razz - Nocturnal, recensie, review

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us