Recensie

Sevdaliza - ISON

Sevdaliza - ISON, recensie, review

In Rotterdam is het al lang geen geheim meer, maar daarbuiten is nu het moment aangebroken dat Sevdaliza volop in de schijnwerpers komt te staan. Met het verschijnen van haar officiële debuut ISON – een indrukwekkend werkstuk bestaand uit een eveneens indrukwekkende hoeveelheid (16) liedjes – moet die doorbraak er nu toch echt komen. ISON is daar in elk geval de gedroomde plaat voor die prachtig laat zien waar zij toe in staat is.

Kort nog het verhaal voor wie het nog niet weet: Sevdaliza is geboren in Iran, is vaardig basketbalspeelster en timmert al een aantal jaar aan de weg in de muziekwereld. Met wat rapwerk, ep’s en veel live-optredens – geholpen door haar indrukwekkend verschijning en onwaarschijnlijke talent - heeft ze al veel aandacht gevangen. En dat komt nu allemaal samen op ISON, een bij vlagen meeslepende melancholische triphopplaat, prachtig geproduceerd en waarop de vocale kwaliteiten van Sevdaliza de ruimte krijgen om te schitteren.

Natuurlijk is er ook een kritische noot te kraken over deze debuutplaat. De sfeer ligt soms te nadrukkelijk in het verlengde van Portishead ten tijde van Dummy. En met 16 nummers en ruim een uur had de Rotterdamse misschien beter iets kunnen sparen voor een snel vervolg op dit moois. Maar het is begrijpelijk dat het kiezen moeilijk was met zo veel sterk songmateriaal; de plaat kent in al die minuten geen echt zwak moment, wel hoogtepunten zoals het oplopende refrein van Hubris. Toch krijg je op den duur het gevoel dat je je aan het overeten bent.

Maar wie eenmaal Sevdaliza’s wereld betreedt en ISON haar werk laat doen, moet wel van goede huize komen om je hier niet door te laten inpakken. Dan draai je die plaat maar niet in één keer, maar in delen. De beats zijn vet, de melodieën pakkend en melancholisch, de songs zitten helder in elkaar met een kop en een staart zonder te makkelijk te worden. De productie is verzorgd en avontuurlijk genoeg om je oren ook wat candy te geven. Sevdaliza’s stem kronkelt zich in ongekende bochten en wordt in sommige nummers smaakvol bewerkt tot een sonisch feestje. Soms vuurt ze de teksten in rap tempo op je af, dan weer spreektzingt ze je verleidelijk toe. En dan heeft ze nog het een en ander te melden ook. Luister bijvoorbeeld maar naar pamflet Loves Way.

WIM DU MORTIER

Label: 

Twisted Elegance / Bertus

Muzine Beoordeling: 

8

Meer Album Recensies

  • Metz - Strange Peace, recensie, review
  • Prophets Of Rage - Prophets Of Rage, recensie, review
  • Wolf Alice - Visions Of A Life, recensie, review
  • Intergalactic Lovers - Exhale, recensie, review
  • Frightened Rabbit - Recorded Songs EP, recensie, review
  • Bark Psychosis - Hex, recensie, review
  • Dinner - New Work, recensie, review
  • Gun - Favourite Pleasures, recensie, review
  • David Ramirez - We're Not Going Anywhere, recensie, review
  • Lali Puna - Two Windows, recensie, review
  • Fink - Resurgam, recensie, review
  • Foo Fighters - Concrete And Gold, recensie, review
  • Nothing But Thieves - Broken Machine, recensie, review
  • Death From Above - Outrage! Is Now, recensie, review
  • Razz - Nocturnal, recensie, review

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us