Recensie

Sylvan Esso - What Now

Sylvan Esso - What Now, recensie, review

Tja, inderdaad….wat nu? Dat moeten Amelia Meath en Nick Sanborn hebben gedacht nadat hun debuutplaat toch wat onverwacht een stevig succes bleek.
Sylvan Esso combineert zeer effectief minimalistische beats en elektro met de kleurrijke zang uit de folk-hoek van Meath. Ze ontmoetten elkaar, probeerden eens wat en dan blijkt dat  experiment een van de leukste verrassingen in het verschijningsjaar 2014. Maar hoe zet je zo’n succes voort?  Zeker als je eigenlijk als producer en zangeres allerlei andere zaken te doen hebt. Kopieer je het dan? Of probeer je toch iets nieuws te doen?

Sylvan Esso doet beide op hun tweede plaat What Now. Ze laten in een aantal nummers de minimalistische benadering los. The Glow is bijna een gewoon popliedje, met akoestische gitaar. Die gitaar is alleen in stukken geknipt en aangevuld met nog wat knisperende elektronica om het anders te doen lijken. Daarnaast zetten ze de lijn voort van het debuut en is bijvoorbeeld single Die Young een poging om de pracht van Coffee opnieuw op te roepen. En daar slagen ze wonderwel in; en gelukkig maar want dit soort liedjes, daar mogen ze me in smoren.

Technologie blijft een belangrijk onderdeel van de muziek van Sylvan Esso. Producer Nick Sanborn serveert op deze plaat weer de heerlijkste groftandige synths, knallende melodielijnen op zijn toetsen en knappe geluidsbewerkingen. Niet voor niets opent de plaat met enkel de zang van Meath, maar dan door elektronica gejaagd, waardoor je eerst nauwelijks hoort dat zij het is, tot de mist langzaam optrekt. Maar het duo zou niet half zo effectief zijn met enkel de machines. Meaths zang kronkelt, kreunt en steunt en vertegenwoordigt de menselijke maat in deze krachtcombi; mens en machine samen in perfecte harmonie.

Eindconclusie is dat Sylvan Esso is gegroeid. Ze hebben hun geluid verder uitgebreid met minder minimalistische composities, maar ook die zijn pakkend en prachtig geproduceerd. En dan zijn er nog die sfeervolle minimalistische songs: daarin kent Sylvan Esso geen gelijken. Ook niet als ze fel dansbaar zijn zoals het house-achtig Radio. Prachtplaat!

WIM DU MORTIER

Label: 

Caroline / Universal

Muzine Beoordeling: 

9

Meer Album Recensies

  • Echotape - This Could Be Anything EP, recensie, review
  • The Killers - Wonderful Wonderful, recensie, review
  • Gary Numan – Savage (Songs From A Broken World), recensie, review
  • Hiss Golden Messenger – Hallelujah Anyhow, recensie, review
  • Beliefs - Habitat, recensie, review
  • Darto - Human Giving, recensie, review
  • Antibalas - Where The Gods Are In Peace, recensie, review
  • Omni - Multi-task, recensie, review
  • Tricky - Ununiform, recensie, review
  • Metz - Strange Peace, recensie, review
  • Prophets Of Rage - Prophets Of Rage, recensie, review
  • Wolf Alice - Visions Of A Life, recensie, review
  • Intergalactic Lovers - Exhale, recensie, review
  • Frightened Rabbit - Recorded Songs EP, recensie, review
  • Bark Psychosis - Hex, recensie, review

ad bol.com

FIFA 18

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us