Recensie

WHITE - Cuts That Don't Bleed EP

WHITE - Cuts That Don't Bleed EP, recensie, review

Hoe bedoel je 'hype'? De Schotse band WHITE was zonder ook maar een officiële release op hun naam afgelopen jaar te zien bij onder meer DWDD, op Eurosonic, en op Metropolis, waar het vijftal uit Glasgow mede door de overtuigende podiumpresentatie (met behalve de charismatische zanger Leo Condie ook nog de zeldzaam strak drummende Kirstin Lynn) met een energieke set binnen enkele minuten een waar feest wist te ontketenen. Met een setlijst die ergens bivakkeerde tussen het new wave geluid van de oude Simple Minds, de hoekige gitaarpop van Franz Ferdinand, en de elektronische pop van een band als Foals, wist WHITE de aanvankelijk lege tent binnen een minuut of vier helemaal vol te spelen.
Na een aantal uitstekend ontvangen singles in Groot-Brittannië is er nu dan eindelijk een eerste echte release. De EP Cut's That Don't Bleed is slechts bedoeld als opwarmer voor het begin volgend jaar te verschijnen debuutalbum, maar lost de belofte die WHITE is al voor een groot gedeelte in.

Opener Private Lives slaagt erin een brug te slaan tussen het eerder genoemde oude werk van Simple Minds en hedendaagse elektropop, terwijl WHITE direct een heerlijke eigenzinnigheid aan de dag legt. Maar ook Recreational TV is een kniebuiging naar de elektronische new wave acts uit het begin van de jaren tachtig.
Step Up is op zijn beurt weer een ode aan New Order en zelfs de new beat van Front 242 (in het refrein), zonder overigens zomaar een kopie te zijn.
Absolute klapper is echter I Liked You Better When You Needed Me, een track die in 4 minuten en 18 seconden samenvat waar WHITE voor staat: verdomd eigenwijze elektronische indiepop met een duidelijke verwijzing naar het begin van de jaren tachtig, maar met de wortels stevig in het heden.

Op de digitale versie van Cut's That Don't Bleed voegde het Rotterdamse label Gentlemen Recordings, dat de band direct na Metropolis oppikte, Living Fiction toe aan de EP; het nummer waarmee WHITE in april een minuut lang te zien was in DWDD.
WHITE levert met Cuts That Don't Bleed een visitekaartje van vanjewelste af, als opmaat naar het volledige debuut in april 2017. In mei staan er al een aantal optredens geboekt. Ik zou een kaartje gaan kopen.

GER VAN TOORENBURG

Label: 

Gentlemen Recordings

Muzine Beoordeling: 

8

Meer Album Recensies

  • UNKLE - The Road: Part 1, recensie, review
  • Jen Cloher - Jen Cloher, recensie, review
  • Trailer Trash Tracys - Althaea, recensie, review
  • Sevdaliza - ISON, recensie, review
  • Papir - V, recensie, review
  • Broken Social Scene - Hug Of Thunder, recensie, review
  • Dizzee Rascal - Raskit, recensie, review
  • Lourdes Rebels - Lolita, recensie, review
  • Foster The People - Sacred Hearts Club, recensie, review
  • Husky - Punchbuzz, recensie, review
  • De Baron - Onze Held, recensie, review
  • Waxahatchee - Out In The Storm, recensie, review
  • Offa Rex - The Queen Of Hearts, recensie, review
  • Art Feynman – Blast Off Through The Wicker, recensie, review
  • Dasher - Sodium, recensie, review

ad bol.com

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us