Recensie

ad bol.com

Bulk Alert

Claw Boys Claw. Rotown, Rotterdam.

Claw Boys Claw.  Rotown, Rotterdam. recensie, review

De eerste klap is een daalder waard moet Claw Boys Claw gedacht hebben. Geen gekke gedachte en daar geven ze zelf goed gevolg aan in een weken van tevoren uitverkocht Rotown. Dat de show in het teken staat van het vorige maand verschenen nieuwe album, It’s Not Me, The Horse Is Not Me – Part I, zal niemand verbazen. Dat ze aftrappen met het titelnummer van die nieuwe plaat evenmin. Wat menigeen wel zal verbazen is het enthousiasme en het plezier dat Claw Boys Claw vijfendertig (!!!) jaar na de oprichting nog steeds uitstraalt op het podium.

Zanger Peter te Bos is inmiddels 67 jaar, maar je zou het hem niet geven. Samen met mede-oerlid, gitarist John Cameron (55) en bijgestaan door drummer Jeroen Kleijn (ook: Johan, Spinvis) en bassist Marcus Bruystens zet hij Rotown vanaf het eerste nummer naar zijn hand. Dat het publiek uit trouwe fans bestaat, maakt al gauw dat er een sfeer van ouwe jongens krentenbrood ontstaat, maar dat wil niet zeggen dat CBC er niet voor hoeft te werken. Maar die noeste arbeid wordt beloond, en al gauw wordt duidelijk dat het vuur van vroeger met gemak opgepord wordt, door zowel band als publiek. De  Claw klinkt vanavond als vanouds.


 

Als we goed hebben geteld zijn tenminste tien van de dertien nieuwe nummers vanavond live vertolkt. Uiteraard komt ook de rest van het het oeuvre van de band, die overigens ouder is dan Rotown, volop aan bod. Zo wordt het publiek getrakteerd op o.a. een gouwe ouwe als Superkid van het album Angelbite uit 1990. Overbodig om te vermelden dat het publiek bij die klanken uit zijn dak gaat, ook al komt deze CBC-classic pas in de eerste toegift voorbij, na Echo Echo en Rosie.
Dat we inmiddels ruim anderhalf uur onderweg zijn, pleit ervoor om de band, indien mogelijk de komende maanden nog ergens in het land te gaan zien. De heren hebben er duidelijk zin in, want als het concert na Jethro Tull-cover Locomotive Breath en een aansluitend couplet Venus ten einde lijkt – de zaallichten gaan al aan, de bar is alweer in vol bedrijf en het eerste publiek al weg – keert Claw Boys Claw op aandringen van frontman Peter te Bos nog een keer terug om de twee uur vol te maken met een uitstekende versie van Monkey One.


 

Claw Boys Claw lijkt begonnen aan een tweede jeugd en klinkt brutaler en vitaler dan menig jong bandje. In Rotown geeft het viertal een visitekaartje af om U tegen te zeggen en het zou ons niet verbazen als CBC nog ijlings wordt geboekt voor menig festival, want wanneer de band deze vorm weet vast te houden, is het een instant killer die elke zaal of weide zonder manco plat speelt.
 

THEO STEPPER

FOTO’S:  DIMITRI HAKKE

Gezien: 

Rotown, Rotterdam, 15/03/2018

Muzine Beoordeling: 

8

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us