Recensie

Hipfest 2018. Scheveningen.

Hipfest 2018. Scheveningen., recensie, review, verslag

Het was een druk paasweekeinde voor de gemiddelde muziekliefhebber, met het 50-jarig bestaan van Paradiso en Paaspop als grootste publiektrekkers. Je zou bijna vergeten dat in de Scheveningse Keizerstraat een van de leukste festivalletjes van Nederland, als het om het ontdekken van nieuwe bandjes gaat, zijn vijfde editie beleefde. Programmeur Lesley Warendorff begon dit festival voor aankomend talent van eigen bodem in 2014 in samenwerking met de vele cafés en muziekpodia die de ‘gezelligste straat van Scheveningen’ rijk is.

Zonder budget nodigde hij een flink aantal bandjes uit, gaf ze de mogelijkheid zich in de kijker te spelen, en de maar liefst 3500 mensen die die eerste editie op kwamen draven, toonden de behoefte naar een festival als Hipfest aan. Inmiddels is het festival gegroeid (o.a. door de toevoeging van een buitenpodium), en is er door de oprichting van Stichting Popagenda Scheveningen en diverse geldschieters wel een budget, en bleek ook de vijfde editie, mede door het goede weer in de middag, een daverend succes. Muzine.nl ging langs de dertig bands, en haalde de krenten voor je uit de pap.

 

 Ten Years Today  (foto: Iwan de Brabander).
 

Aan het eind van de middag trapt de Groningse band Ten Years Today af op het buitenpodium. Het is een druk weekend voor de drie jonge honden, met optredens in Tilburg (donderdagavond), Breda (waar de band direct na het optreden in Scheveningen naartoe moet) en Roosendaal, maar van vermoeidheid lijkt geen sprake. De energieke indierock met een punkrandje van hun eerste twee singles Praise The Shit en Do Ya doen het uitstekend bij het publiek en zanger Floris van Luijtelaar toont zich een even charismatische als charmante frontman, en bovendien een uitmuntend gitarist. Met een uitstekend pak liedjes in de broekzak zijn we erg benieuwd naar het debuutalbum dat later dit jaar verschijnt. Reden genoeg om Ten Years Today uit te nodigen voor de Muzine.nl Presents avond ter gelegenheid van het vijfjarig jubileum van Muzine.nl op 18 mei in So What, Gouda. Maar daar over later meer.

 

 Port Of Call

 

 Port Of Call is het soloproject van de in Leiden geboren Pieter van Vliet, die zijn thuisbasis momenteel in Den Haag heeft. Van Vliet moppert tussendoor (terecht) wat op het rumoer dat uit het restaurant-gedeelte van Meneer Chocolat komt, en ook de luid rinkelende kassa, dichtslaande keukendeuren en hardop pratende geluidsman werken niet echt mee, maar gelukkig speelt Van Vliet stoïcijns door en heeft het geen invloed op de breekbare schoonheid van zijn liedjes. Zijn mooie songs met een folky inslag doen nog het meest denken aan liedjesschrijvers als Ryley Walker en Bill Callahan (Smog).

 

 Kitchenette 

 

In De Maatschappij komen we het Amsterdamse Kitchenette tegen, dat de tent goed vol krijgt met  luchtige indiepop en een fijn gevoel voor melodie. Mooi gearrangeerde songs met zuivere tweestemmige vocalen en invloeden van zowel The War On Drugs als The Beatles. Kitchenette verdient een groter podium.

 

 

De vijf heren van Baskar omschrijven hun muziek als instrumentale space funk, en zelden heeft een kwalificatie zo de lading gedekt als hier. De band, waarin we Birth Of Joy’s orgelwonder Gertjan Gutman ontwaren, gaat lekker los met hun complexe mix van jazz, funk en psychedelica, waarbij vooral de energie van percussionist Lars Aarts en de wilde orgelpartijen van Gutman in het oog springen. De muziek van Baskar is virtuoos gespeeld, strak, origineel, en staat als een huis.

 

 Baskar

 

Natuurlijk moeten we in Saturnus,  met zijn capaciteit van 250 personen het enige echte popodium dat de Keizerstraat rijk is, even langs bij Kitty Kitty Tuna. Dit duo dat bestaat uit Bjorn Awouters op drums (ook Drive Like Maria) en Robin van Saaze op zang en gitaar mixt indie en grunge met een flinke dosis fuzz-gitaren. Eenvoudige doeltreffende songs die zich bevinden in het brede spectrum tussen Weezer, Sonic Youth en Dinosaur Jr.

 

 Kitty Kitty Tuna

 

Voordat we huiswaarts keren pakken we nog even het optreden van Mooon (foto bovenaan) mee in Saturnus. Deze drie jonge gasten uit het Noord-Brabantse Aarle-Rixtel gooien tijdens hun drie kwartier durende set de volledige jaren zestig platencollectie van hun ouders overhoop. Natuurlijk is het schaamteloos kopieergedrag wat de broertjes Tom en Gijs de Jong, en neefje Timo van Lierop laten zien en horen (inclusief kapsels, kleding en Rickenbacker gitaar), maar ze hebben de sixties, surf en psychedelica  wel in de vingers, en het regent verwijzingen naar Dick Dale, The Shadows (Apache) en The Yardbirds (For Your Love). Is dat erg? Nee, geenszins, want Mooon is vooral een heel erg leuk bandje. Luister maar eens naar hun album Mooon’s Brew dat vorig jaar verscheen via Excelsior Recordings.

RONALD RENIRIE

FOTO’S: MICHEL MEES

Gezien: 

Diverse locaties, Keizerstraat, Scheveningen, 30/30/2018.

Muzine Beoordeling: 

8

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us