Recensie

Moss. Rotown, Rotterdam.

Moss. Rotown, Rotterdam., recensie, review, 16/04/2017

‘Kijk…. Kippenvel’. Zanger-gitarist Marien Dorleijn van Moss stopt met spelen en laat het publiek zijn rechteronderarm zien. Hij is net helemaal alleen op het podium de toegift begonnen met I Apologise. Voor hij inzet neemt hij heel even een adempauze en wordt het heel even stil in de zaal. Als toegewijde fans daarna hoorbaar strofen uit dit tere liedje meezingen, raakt dat een gevoelige snaar bij de frontman.
Het is overigens een van de spaarzame momenten waarop de zaal echt is gefocust op wat de band doet. Dit gevoelige en stille stukje trekt de aandacht maar daarnaast moet Moss het hebben van een paar oorverdovende uitvoeringen van uptempo nummers om het publiek bij de lurven te grijpen. Daarentegen zijn er momenten waarop de aandacht wegzakt tijdens de bijna twee uur durende show.

Wat is dat met het nieuwe materiaal van Moss, onlangs uitgebracht op het album Strike? Ook live is het anders dan de oudere liedjes. Het lijkt meer coherent, beter gearrangeerd, spannender, gewoon betere songs. In Rotown speelt de band een mengeling van nieuw en oud werk. En wat dan gek genoeg opvalt is dat live die nieuwe, wat duistere, sfeervolle en dynamische nummers niet per se ook live boeien. Zo’n beetje midden in de set volgen een paar van die ingetogen nummers elkaar op, Ghosts en It’s So Hard To Keep A Secret bijvoorbeeld. Die nummers zijn niet alleen op een volume waardoor je het geroezemoes achter in de zaal niet alleen beter kunt horen, het zwelt op die momenten ook aan. Nog lang niet alle fans blijken Strike al te kennen. ‘Wie heeft ‘m al’, vraagt Dorleijn. ‘Nog niet zo veel dus. Maar goed dat we ‘m bij ons hebben’. Een overbodige vraag feitelijk, want het applaus dat aarzelend doorklinkt op een moment dat een nieuw nummer even stilvalt, vertelt datzelfde verhaal. Veel fans kennen dit door de pers zo bejubelde repertoire dus nog niet.


 

De zaal staat ramvol met een wat ouder publiek dat vooral ook komt voor dat oudere werk. De show komt wat moeizaam op gang met de openingsnummers van Strike The Promise en Bored To Death. Raar eigenlijk, want er is toch weinig te wensen over met Dorleijn die met inzet gitaar speelt en zeker in het begin zuiver zingt – aan het einde van de show begeeft zijn kopstem het een beetje – en een uitstekende groep muzikanten om hem heen. De ritmesectie komt dit concert prachtig uit de verf met die bijna funky nummers met swingende, pompende baslijnen van Daniel Rose. En drummer Finn Kruyning excelleert wanneer hij schijnbaar achteloos met een hand triolen tikt.

Dorleijn heeft vanavond eigenlijk vooral zin om te kletsen. Gewoon, over koetjes en kalfjes. Hij legt bijna zijn gitaar terzijde tot het publiek hem maant door te spelen. ‘Ik moet m’n bek ook houden’, grapt hij, en voort gaat het tijdens de bij vlagen bezwerende show. Hij tart zijn publiek ook, met opmerkingen dat ‘ze in Rotterdam niet zo swingen’. Om later te moeten toegeven dat ze er wel goed kunnen zingen.


 

Pas als wat oudere en uptempo nummers – What You Want en She’s Got A Secret - worden gespeeld, komt de boel tot leven en slaat de vonk echt over naar de zaal. Dorleijn beweegt moeizaam op het podium, bijna stuntelig, loopt zich tegen het einde van de set bijkans te pletter tegen zijn indrukwekkende opstelling met gitaren. Hij verliest daarbij tijdens het spelen van My Decision wild gebarend zelfs zijn bril. Die wordt pas weer opgevist uit de coulissen als hij terugkomt voor nog een toegift. En nog een, en dan nog maar een. Inclusief een recordpoging om Silent Hill zo lang mogelijk uit te spinnen. Het record staat op een optreden in Bibelot, vertelt de praatgrage Dorleijn. Daar duurde het nummer zo’n 23 minuten, maar daar betaalde het Dordtse publiek dan wel extra voor, want de opbrengst ging naar giro 555. In Rotown strandt Silent Hill (al) na ruim een kwartier. Laten we de woorden van Dorleijn maar afdoen als typisch Amsterdamse grootspraak.

WIM DU MORTIER

FOTO’S: RENE OONK

Gezien: 

Rotown, Rotterdam, 16/04/2017

Muzine Beoordeling: 

6

ad bol.com

Muziek algemeen

Ad GR

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us