Recensie

Moving Targets + Bayacomputer. 4AD, Diksmuide, België

Moving Targets, live review, recensie

Zijn ogen staan wijd open en stralen. Van blijdschap, en misschien nog een hintje ongeloof. Het is meer dan twintig jaar geleden dat in Europa het repertoire van Moving targets, de legendarische punkrockband uit Boston, zijn vertolkt door frontman en componist Kenny Chambers. Maar hij is terug en heeft op een onwaarschijnlijke wijze twee Canadezen gevonden waarmee de chemie goed is en hem het oude Moving Targets-gevoel weer geven. Er is dus geen moment geaarzeld en een Europese tour op poten gezet. En het lijkt alsof de duvel hem op de hielen zit, met zo veel energie en vaart wordt gewerkt aan nieuw materiaal. Want Moving Targets komt nu om die oude energieke en prachtig melodieuze punkrockiedjes te spelen en de fans van weleer op te zoeken. Maar er tekent zich nu een nieuwe Moving Targets af die doorgaat en een nieuwe plaat gaat maken.

Kenny Chambers

In het Belgische Diksmuide mogen ze fier zijn op hun lokale podium. 4AD is een pracht van een jongerencentrum, aan het water aan de rand van het Vlaamse dorp. Puike zaal met overal een goed zicht op het brede podium, aardig personeel, smakelijk bier en een zaalgeluid om door een ringetje te halen. We worden op de avond dat we de revitalisering van de Targets met eigen ogen en oren gaan ervaren opgewarmd door het Belgisch trio Bayacomputer. Een potige drummer, melodieus spelende bassist en venijnige toetsenist produceren een rare mengeling van punkrock, TC Matic-achtige structuren en zangpartijen, gecombineerd met de volslagen gekte van een band als Quit Your Dayjob. Het trio staat in de zaal dankzij een uitwisselingsproject tussen Vlaamse en Waalse poppodia, erop gericht om bandjes een steuntje in de rug te geven. De Franstalige uitleg van Bayacomputer doet haast vermoeden dat er toch nog wat animositeit heerst tussen de taalgebieden, maar het project bewijst toch vooral dat zelfs hier, in het gebied van de IJzerbedevaart, popmuziek verbroedert.

Moving Targets trapt nota bene af met een gloednieuw liedje Fear Of God. De drie muzikanten kennen elkaar welbeschouwd amper. Afgedwongen door de grote afstand - twee Canadezen uit het Franstalige deel werken samen met de tegenwoordig in Texas wonende Chambers - hebben ze voor de tour maar een paar keer kunnen oefenen en nog maar een enkel optreden achter de kiezen. Drummer Emilien Catalano en bassist Yves Thibault hebben samen het meest essentiële werk van de Targets ingestudeerd. Ze beschikken als we ze in Diksmuide zien over ruim twintig songs. Maar het groeit elke dag en tijdens de tour benutten ze een korte pauze om meer werk te beheersen. Maar vooral ook om samen te groeien en een hecht collectief te gaan vormen.

Yves Thibault

We houden dus ons hart vast. Zo’n legendarische band - passend in het rijtje Mission of Burma, Dinosaur Jr, Hüsker Dü - die ooit je hart stal met die snoeiharde punkrock afgewisseld met bloedmooie instrumentaaltjes, kan jaren later lelijk door het ijs zakken. Die band van toen zal nooit meer opstaan omdat de toenmalige bassist Pat Leonard en drummer Pat Brady een decennium geleden kort na elkaar zijn overleden. Tragiek ten top. De Canadese huurlingen hebben grote schoenen te vullen. Maar de band is in die paar optredens in Europa al goed op weg en speelt strak maar vooral met veel passie en plezier. Kenny Chambers is goed bij stem en nog altijd een bewonderenswaardig gitarist die graag op hoog volume met feedback speelt en met powerchords hoekig en raak de structuur van zijn prachtige liedjes neerzet. Bassist Yves Thibault speelt met zijn vingers en mist misschien ook daarom net de finesse die de onnavolgbare Pat Brady wel had. Maar hij compenseert dat door als een springveer over het podium te stuiteren met spetterend speelplezier. Ook drummer Emilien Catalano heeft misschien niet die idiote gejaagdheid van zijn voorbeeld Pat Brady, die ervoor zorgde dat je het gevoel kreeg alsof de band alleen maar hyper aan het versnellen was om Brady in zich te houden. Catalano doet daarentegen wel zijn stinkende best om de partijen zo natuurgetrouw mogelijk na te bootsen, zonder zijn eigen identiteit erin volledig te verliezen.

Emilien Catalano

Na de verrassende opening volgen Moving Targets klassiekers als Always Calling, Underground, Faith en natuurlijk Less Than Gravity van hun debuut Burning In Water. Het powertrio voert ze onberispelijk stevig en energiek uit en doet de originelen recht. Dat geldt ook voor Youth Of America van Wipers, dat de Targets scherper en flink sneller spelen dan het origineel. En al even venijnig sluit het trio het puike optreden af met Dead Wrong; het liedje dat Chambers in zijn tienerjaren schreef en op de plaat is gezet door nog zo’n punkrockfenomeen uit Boston Bullet Lavolta; Chambers speelde daar een poosje gitaar.

Met grote ogen van opwinding staat Kenny Chambers buiten een shaggie te draaien na het concert. Overal waar de band komt stromen fans van toen toe - meestal niet meer in hele grote aantallen - en vertellen hem dat ze blij zijn die liedjes nog eens live te kunnen horen. Maar vooral opgewonden vertelt hij over zijn nieuwe bandmaatjes. Moving targets is terug en komt over een jaar gewoon weer naar Europa met een plaat vol nieuw werk, belooft hij.

WIM DU MORTIER

Moving Targets is nog in Nederland te zien op 31 oktober in Vera in Groningen en 1 november in de bovenzaal van Paradiso, Amsterdam.

Gezien: 

4AD, Diksmuide, 20/10/2018

Fotos: 

Wim du Mortier

Muzine Beoordeling: 

8

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us