Recensie

New Model Army + Clan Of Xymox. Maassilo, Rotterdam.

New Model Army + Clan Of Xymox. Maassilo, Rotterdam., recensie, review

Dat poppodium Rotown en de organisatie van Motel Mozaique regelmatig concerten organiseren op verschillende plekken in Rotterdam, is algemeen bekend. Maar inmiddels slaat ook De Baroeg haar vleugels uit naar andere locaties. En zo kan het gebeuren dat in de Maassilo vanavond twee oudgedienden staan die alle lange tijd niet meer in de havenstad te zien waren: New Model Army en Clan Of Xymox.

De Maassilo is al lekker volgestroomd (zo'n 600 bezoekers kochten een kaartje voor deze avond) als Clan Of Xymox vroeg in de avond mag aftrappen. Het publiek mag dan ouder zijn geworden, en zelfs voor de gelegenheid hun gothic outfit weer uit de mottenballen hebben gehaald, muzikaal lijkt de tijd te hebben stil gestaan. Xymox, met Ronny Moorings als enig overgebleven oerlid, is, op een periode in de jaren negentig na, door de jaren heen altijd platen blijven maken,
Nieuw werk (als Loneliness) is inwisselbaar met het oude werk uit de jaren tachtig, maar mist duidelijk de urgentie die dat oude werk wel in zich draagt. Sterker, de softe elektronische gothic songs van het viertal doen nogal pathetisch aan, en de ronduit kinderachtige melodietjes en oer-saaie podiumuitstraling doen het optreden ook bepaald geen goed. Geen wonder dus dat het steeds drukker wordt in het rookhok. Het is slechts aan een enkele kwaliteitssong als Louise en A Day te danken dat het publiek niet volledig in slaap wordt gesust. Een teleurstellend optreden van een band die zijn uiterste houdbaarheidsdatum inmiddels ruim overschreden heeft.

Clan Of Xymox

Dat laatste geldt zeker niet voor New Model Army. Hoewel beide bands opgericht zijn in dezelfde periode (NMA in 1980, Xymox in 1981) laat NMA zien dat de songs van de vijf wereldverbeteraars onder leiding van Justin Sullivan 37 (!!!) jaar na de oprichting nog altijd relevant zijn. Bovendien had, tot groot genoegen van de inmiddels bomvolle zaal, het contrast met het dodelijk saaie Clan Of Xymox niet groter kunnen zijn. Er gaat dan ook zowat een zucht van verlichting door de zaal als New Model Army het podium bestijgt. Eindelijk een portie blote mannen zweet, met flink wat haar erop bovendien.

New Model Army

Sullivan en Co moeten even loskomen, en worstelen tijdens de eerste twee songs, R&R en Winter, nog wat met het geluid (de Maassilo blijft een betonbak met gebruiksaanwijzing), maar met knallers als Here Comes The War, The Charge en Angry Planet is er voor het hondstrouwe publiek van de band geen houden meer aan.
Wat een beleving en gedrevenheid weet Sullivan, toch niet meer zo piepjong, met elke song aan de dag te leggen. En gelukkig maar, want de wereld heeft anno 2017, misschien wel meer dan ooit, behoefte aan een band die strijdliederen brengt als luid protest tegen het het vele onrecht dat de wereld teistert.

New Model Army

Oudere songs als het eerder genoemde Here Comes The War, 51st State (Brexit) en Higher Wall (het Amerika van Trump) zijn zo actueel als het maar zijn kan, maar ook het nieuwere werk als Burn The Castle en Between Dog And Wolf overtuigt moeiteloos.
Als NMA vervolgens de reguliere set afsluit met klassieker Wonderful Way To Go, om in de toegift af te ronden met Stupid Questions en een huizenhoog kippenvel opwekkend Green And Grey als vervanger van de vaste afsluiter I Love The World, is het pleit beslecht en rest maar een conclusie: New Model Army is anno 2017 nog altijd een band om te koesteren.

RONALD RENIRIE
FOTO'S: RENE OONK

Gezien: 

Maassilo, Rotterdam, 30/03/2017

Muzine Beoordeling: 

8

ad bol.com

FIFA 18

Muziek algemeen

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us