Recensie

Otherkin. Rotown, Rotterdam.

Otherkin. Rotown, Rotterdam. 2017, recensie, review, liverecensie

Otherkin laat in het Rotterdamse Rotown zien waar het in de punk ooit om begon: smerige gitaren, sterke liedjes, energie, werklust en heel, heel veel zweet.

In Rotterdam trappen deze vier jonge honden uit Dublin het Europese gedeelte van hun tour af. Een tour die 30 september begon in Newcastle, en op 16 december, na maar liefst 48 (!!!) shows door heel Europa, eindigt in het Ierse Galway. Met de arbeidsethiek van dit viertal is duidelijk niets mis, net als met hun onlangs verschenen debuutalbum OK.

Maar eerst is het de beurt aan Ten Years Today, een trio uit Groningen dat op het laatste moment (lees: half drie ’s middags) is ingevlogen als voorprogramma, en vol enthousiasme de reis naar Rotterdam heeft ondernomen. Kleine tegenvaller dus dat bij aanvang van hun set slechts een handjevol vroege vogels zich voor het podium heeft verzameld. Van teleurstelling laten deze gastjes echter niets merken, want het drietal vliegt er vol in met een fijne set vol punky indierock liedjes. Er is nog wel wat werk aan de winkel voor deze jongelingen, want niet alle songs zijn even sterk. Met name in de wat langzamere, grungy liedjes wordt de dadendrang niet altijd omgezet in zeggingskracht, maar een belofte is Ten Years Today zeker. In de gaten houden dus.

 

 Otherkin

 

Die combinatie van dadendrang en zeggingskracht slaagt wel bij Otherkin. Het viertal gaat direct los met Bad Advice, een van de sterke singles die de band uitbracht in aanloop naar het debuutalbum, en die gelukkig allemaal ook het album gehaald hebben. In krap drie kwartier dendert Otherkin door een set knappe liedjes heen. Van de garage- en punkrock van Treat Me So Bad, tot de indierock van Come On, Hello; het wordt allemaal met dezelfde tomeloze energie gebracht, en het duurt dan ook niet lang voordat zanger Luke Reilly behalve de schroom, ook zijn T-shirt van zich af gooit, en trots zijn getatoeëerde torso en klassieke sixpack showt. Vocaal switcht hij moeiteloos van smooth naar rauw, ondersteund door een retestrakke ritmesectie die dit zooitje ongeregeld bij elkaar houdt.

 

 Otherkin

 

In Ay Ay gaat het van een Hives-intro naar een Strokes-couplet, en in het aflsuitende So, So komen ook The Stooges nog even op de thee. En die laatste band is precies waar Otherkin misschien wel de meeste raakvlakken mee heeft. Zeker muzikaal, maar toch vooral wat betreft attitude, energie en de gigantische hoeveelheid zweet die in drie kwartier over het podium gutst.
Voor wie dit heerlijke bandje heeft gemist: vrijdag 3 november trekt Circus Otherkin nog langs Amsterdam (Sugarfactory) en 4 november is Vera in Groningen aan de beurt. Gaat dat zien!!

RONALD RENIRIE
FOTO’S: RENE OONK 

Gezien: 

Rotown, Rotterdam, 31/10/2017.

Muzine Beoordeling: 

8

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us