Rotown

Shame, Hotel Lux, Charlie & The Lesbians. Rotown, Rotterdam.

Shame, Hotel Lux, Charlie & The Lesbians. Rotown, Rotterdam. recensie, review

Jonge Britten tonen zich zonder enige twijfel een van de meest opwindende live-acts van dit moment.

Protomartyr, Rotown, Rotterdam

Protomartyr, Joe Casey, live in Rotown, Rotterdam. Photo Dimitri Hakke

Voor de derde keer op rij maakt Protomartyr diepe indruk in Rotown, Rotterdam.

Otherkin. Rotown, Rotterdam.

Otherkin. Rotown, Rotterdam. 2017, recensie, review, liverecensie

Otherkin laat in het Rotown zien waar het in de punk ooit om begon: smerige gitaren, sterke liedjes, energie, werklust en heel veel zweet.

Moss. Rotown, Rotterdam.

Moss. Rotown, Rotterdam., recensie, review, 16/04/2017

Moss moet hard werken om het publiek stil te krijgen in Rotown.

The Kik lanceert feestmaand 30 Jaar Rotown.

The Kik lanceert feestmaand 30 Jaar Rotown.

The Kik blijkt de perfecte opener voor de feestmaand die hoort bij het 30-jarig jubileum van Rotown.

The Mysterons. Rotown, Rotterdam.

The Mysterons.  Rotown, Rotterdam. recensie, review

Optreden van Excelsior Recordings nieuwe belofte komt in het Rotterdamse Rotown wat moeizaam op gang. Maar uiteindelijk komt alles ruimschoots op z'n pootjes terecht.

Shearwater, Cross Record. Rotown, Rotterdam

Shearwater, Cross Record. Rotown, Rotterdam, 2016, review, recensie

Het is al redelijk warm en het Rotterdamse Rotown is nog niet half gevuld als Cross Record het podium betreedt. Het ietwat schuchtere duo Emily Cross (zang/gitaar) en Dan Duszynski (gitaar/percussie/electronica) brengt een soort lofi-indie met elektronica. Die elektronica zit hem vooral in de drums en hier en daar heftige drone-stukken. Die geprogrammeerde drums zijn verre van overheersend maar bevatten juist een spaarzame leegte zoals we die van Low kennen. De blikkerige gitaar en hijgerige zang van Cross doet bij vlagen denken aan oude PJ Harvey. Het lijkt misschien vreemd om zowel ingetogen lo-fi op enkel elektrische gitaar als...

Eagulls. Rotown, Rotterdam.

Eagulls. Rotown, Rotterdam. 21/05/2016

Het debat vanavond is wat we eigenlijk vinden van die nieuwe sound van Eagulls. De band uit Leeds heeft een beetje historie in Rotown. Ze maakten er twee jaar terug tijdens Motel Mozaïque grote indruk met een heftig en snoeihard optreden. Niet lang daarvoor verscheen het debuut, vol postpunk waar de vonken vanaf vliegen. Nu keren ze terug om te toeren met het tweede album, Ullages (lees de recensie hier). Een plaat waar die spetterende, bijna ongecontroleerde energie lijkt te zijn verruild voor een...

DMA's. Rotown, Rotterdam.

DMA's. Rotown, Rotterdam. recensie, review

Al sinds het verschijnen van hun titelloze debuut-EP in 2014 wordt DMA's aangeduid als de Australische Oasis. Een vergelijking die hout snijdt, want het trio, live aangevuld tot een vijftal, grossiert op het eerder dit jaar verschenen debuutalbum Hills End in pure Britpop, en zanger Tommy O'Dell heeft bovendien een stem die wel erg veel gelijkenissen vertoont met die van Liam Gallagher, en die zijn teksten op dezelfde manier de stijf uitverkochte zaal van Rotown in spuugt. De Aussies ogen wat vermoeid als ze het...

Shopping, Venus Tropicaux. Rotown, Rotterdam.

Shopping, Venus Tropicaux. Rotown, Rotterdam, recensie, review

Je maakt wel vaker mee dat een band door bevlogen te keer te gaan een ingekakt publiek reanimeert. Andersom is zeldzamer. Toch overkwam het de band Shopping in Rotown. Dankzij het enthousiasme van het dansende publiek draaide het toch nog uit op een bescheiden feestje. Maandagavond, toch per definitie een moeizame avond voor poppodia, opende het Rotterdamse trio Venus Tropicaux de bijeenkomst in Rotown. Slimme keuze want de thuiswedstrijd van Zacharias Danson, Shelley Emily en Shalita Dietrich zorgde voor een gezellige vulling van de zaal met vrienden en bekenden. De drie, uiteraard in feeststemming, want ze mogen als talentvolle en beginnende act meedoen aan de Popronde, spelen rudimentaire punkrock en sluiten daarom mooi aan bij de hoofdact van de avond. Het trio is misschien nog wat onvast in de uitvoering, maar brengen hun tot op het bot uitgeklede muziek met lef en passie. En dat zorgt er dan net voor dat het toch indruk maakt. Nummers als Nexta zijn gebaseerd op stevige drums en pompende bas waarover gitariste Shelley Emily spaarzaam krijsende gitaar- en zanglijnen drapeert. Doet ernstig denken aan experimentele bandjes uit de jaren tachtig, en daar is niks mis....

Pages

ad bol.com

Bulk Alert

Redacteuren en Fotografen

Muzine.nl is altijd op zoek naar goede redacteuren en fotografen.

Interesse? Stuur een mailtje naar ronald@muzine.nl

Social media

Volg Muzine.nl op Facebook of Twitter

Like us